RSS

Archiwa tagu: budynki

Legenda do mapy zasadniczej

Legenda do mapy zasadniczej

Uzbrojenie terenu

Sieci uzbrojenia terenu dzieli się na rodzaje i typy przedstawione w tabeli:

Nr RODZAJ oznaczenie na mapie w technice TYP druga
litera
biało-czarnej:
litera
wielobarwnej:
kolor
1 Wodociągowe w niebieski
ogólne
lokalne
o
l
2 Kanalizacyjne k brązowy ogólnospławne
sanitarne
deszczowe
przemysłowe
lokalne
o
s
d
p
l
3 Gazowe g żółty wysokoprężne
średnioprężne
niskoprężne
w
s
n
4 Ciepłownicze c fioletowy wys. ciśnienia
nis. ciśnienia
parowa
w
n
p
5 Elektro-
energetyczne
e czerwony wys. nap.
średniego nap.
niskiego nap.
inne
W
S
N
i
6 Tele-
komunikacyjne
t pomarańczowy tranzytowe
miejscowe
t
m
7 Benzynowe b czarny
8 Niezidentyfi-
kowane
x zielony rurowe
kablowe
r
k
9 Naftowe n czarny
10 Poczty pneumat. p czarny
11 Sieci komputer. a czarny doziemne
w kanalizacji
d
k
12 TV kablowej v czarny doziemne
w kanalizacji
d
k
13 Melioracyjne m czarny
14 Inne sieci rurowe i czarny
15 Kanały zbiorcze z czarny
16 Inne sieci kablowe j czarny doziemne
w kanalizacji
d
k
17 Sieci projektowane q zielony

Przewody różnych rodzajów stanowią osobne obiekty, którym przypisano różne kody.

WARTOŚĆ ŹRÓDŁO DANYCH
pusta Pomiar na osnowę i obliczenia, w tym pomiary GPS powiązane z osnową
A Pomiar wykrywaczem przewodów
B Dane branżowe
D Digitalizacja mapy i wektoryzacja rastra mapy
F Fotogrametria
G GPS bez powiązania z osnową
I Inne
M Pomiar w oparciu o elementy mapy lub dane projektowe.
N Niepoprawne – brak miar kontrolnych, podejrzane lub oczywiście błędne
X Nieokreślone, brak danych

Przykłady:

woB200 przewód wodociągowy ogólny, położenie na podstawie materiałów branżowych, średnica 200 mm,
wl400 przewód wodociągowy lokalny, położenie na podstawie pomiaru bezpośredniego, średnica 400 mm,
kX przewód kanalizacji, typ nieokreślony, źródło danych o położeniu nieokreślone, brak danych o wymiarach,
gwX150 przewód gazowy wysokoprężny, źródło danych o położeniu nieokreślone, średnica 150 mm.

Budynki na mapie zasadniczej

Treścią mapy są budynki i budowle wchodzące w skład ewidencji gruntów i budynków. Wszelkie inne budynki i przybudówki stanowią treść fakultatywną.

Budynek na mapie kreśli się linią ciągłą, zgodnie z położeniem jego przyziemia.

Tekst oznaczający numer najwyższej kondygnacji składa się z liczby arabskiej (w starszych mapach rzymskiej) następującej po literze określającej funkcję budynku. Budynki jednokondygnacyjne nie mają oznaczenia. Poddasza nie wlicza się do liczby kondygnacji.

Tekst określający numer adresowy w zasadzie umieszcza się wewnątrz konturu działki, od strony ulicy. Gdy sytuacja tego wymaga (w szczególności w osiedlach mieszkaniowych, gdy na jednej działce znajduje się wiele budynków mieszkalnych o różnych numerach adresowych), umieszczony być może wewnątrz konturu budynku. Podstawa tekstu jest zwrócona w stronę osi tej ulicy, do której numer przynależy.

Nr porządkowy na działce i nr ewidencyjny budynku są elementami ewidencji gruntów i budynków nie odwzorowanymi w mapie zasadniczej.

WARTOŚĆ ZNACZENIE
p przemysłowy
t transportu lub łączności
h handlowy lub usługowy
s skład lub magazyn
b biurowy
z ochrony zdrowia, opieki socjalnej
m mieszkalny
k kultury, oświaty, kultu religijnego
g gospodarczy,
i inny, w tym techn. uzbr. terenu
x nieokreślona

Tekst określający przeważającą funkcję budynku i nr najwyższej kondygnacji (np. „p5”, „b25”) umieszcza się w jednym ciągu, równolegle do osi y układu współrzędnych.

Budowle podziemne

Obiekty „budowla podziemna” i „budowla podziemna projektowana” wchodzą w skład uzbrojenia terenu, lecz nie są zaliczane do żadnej sieci. Lista wartości atrybutów dla budowli podziemnych:

WARTOŚĆ ZNACZENIE
P przejście dla pieszych
T tunel ulicy
M tunel metra
G garaż
Z zbiornik
S schron, bunkier
I budowla inna
pusty brak informacji

Legenda do mapy zasadniczej

Aby inwestor mógł odczytywać mapy ewidencyjne i zasadnicze, musi zapoznać się z systemem znaków umownych, które są wykorzystywane do tworzenia tych rodzajów map.

Znaki mapy zasadniczej

Znaki podzielone zostały na działy: osnowa, grunty, budynki, komunikacja, uzbrojenie terenu, rzeźba terenu i punkty oraz obiekty ogólnogeograficzne, zagospodarowanie, elementy graficzne.

W każdym dziale prezentowane są: obiekty, ich przedstawienie graficzne oraz sam element przedstawienia graficznego. Podano również ważniejsze wymiary.

Wszystkie znaki z mapy zasadniczej znajdują się w tym pliku: Znaki umowne na mapie zasadniczej

Po prostu kliknij LUBIĘ TO! na FaceBook’u – po prawej stronie,
a będziesz zawsze na bieżąco z najnowszymi informacjami.
Rozliczanie nieruchomości na FaceBook

Ważne informacje nt nieruchomości

Reklamy
 

Tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Zwolnienia od podatku od nieruchomości

Zwolnienia od podatku od nieruchomości

Zwolnienia od płacenia podatku lokalnego

Art. 7. ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych szczegółowo opisuje wszelkie zwolnienia.

Zwolnienia przedmiotowe od podatku

  • budowle wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie  kolejowym oraz zajęte pod nie grunt
  • grunty, budynki i budowle pozostałe po likwidacji linii kolejowych lub ich odcinków – do czasu przeniesienia ich własności lub prawa użytkowania wieczystego – nie dłużej jednak niż przez 3 lata od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym stała się ostateczna decyzja lub weszło w życie rozporządzenie, wyrażające zgodę na likwidację linii lub ich odcinków, wydane w trybie przewidzianym w przepisach o transporcie kolejowym – z wyjątkiem zajętych na działalność inną niż działalność, o której mowa w przepisach o transporcie kolejowym;
  • budowle infrastruktury portowej, budowle infrastruktury zapewniającej dostęp do portów i przystani morskich oraz zajęte pod nie grunty;
  • grunty, które znajdują się w posiadaniu podmiotu zarządzającego portem lub przystanią morską, pozyskane na potrzeby rozwoju portu lub przystani morskiej, zajęte na działalność określoną w statucie tego podmiotu, położone w granicach portów i przystani morskich – od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podmiot ten wszedł w ich posiadanie – nie dłużej niż przez okres 5 lat, z wyjątkiem gruntów zajętych przez podmiot inny niż podmiot zarządzający portem lub przystanią morską;
  • budynki, budowle i zajęte pod nie grunty na obszarze części lotniczych lotnisk użytku publicznego;
  • budynki gospodarcze lub ich części: a) służące działalności leśnej lub rybackiej, b) położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej, c) zajęte na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej;
  • nieruchomości lub ich części zajęte na potrzeby prowadzenia przez stowarzyszenia statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu, z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej, oraz grunty zajęte trwale na obozowiska i bazy wypoczynkowe dzieci i młodzieży;
  • grunty i budynki wpisane indywidualnie do rejestru zabytków, pod warunkiem ich utrzymania i konserwacji, zgodnie z przepisami o ochronie zabytków, z wyjątkiem części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej;
  • grunty i budynki we władaniu muzeów rejestrowanych;
  • grunty położone na obszarach objętych ochroną ścisłą, czynną lub krajobrazową, a także budynki i budowle trwale związane z gruntem, służące bezpośrednio osiąganiu celów z zakresu ochrony przyrody – w parkach narodowych oraz w rezerwatach przyrody;
  • będące własnością Skarbu Państwa: grunty pokryte wodami jezior o ciągłym dopływie lub odpływie wód powierzchniowych oraz grunty zajęte pod sztuczne zbiorniki wodne;
  • budowle wałów ochronnych, grunty pod wałami ochronnymi i położone w międzywalach, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej przez inne podmioty niż spółki wodne, ich związki oraz związki wałowe;
  • grunty stanowiące nieużytki, użytki ekologiczne, grunty zadrzewione i zakrzewione, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej;
  • grunty stanowiące działki przyzagrodowe członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych, którzy spełniają jeden z warunków: a) osiągnęli wiek emerytalny, b) są inwalidami zaliczonymi do I albo II grupy, są niepełnosprawnymi o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, d) są osobami całkowicie niezdolnymi do pracy w gospodarstwie rolnym albo niezdolnymi do samodzielnej egzystencji;
  • budynki położone na terenie rodzinnych ogrodów działkowych, nieprzekraczające norm powierzchni ustalonych w przepisach Prawa budowlanego dla altan i obiektów gospodarczych, z wyjątkiem zajętych na działalność gospodarczą;
  • budynki i budowle zajęte przez grupę producentów rolnych wpisaną do rejestru tych grup, wykorzystywane wyłącznie na prowadzenie działalności w zakresie sprzedaży produktów lub grup produktów wytworzonych w gospodarstwach członków grupy lub w zakresie określonym w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw, zgodnie z jej aktem założycielskim;
  • nieruchomości lub ich części zajęte na prowadzenie nieodpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego.

Zwolnienia podmiotowe od podatku

  • uczelnie, zwolnienie nie dotyczy przedmiotów opodatkowania zajętych na działalność gospodarczą;
  • publiczne i niepubliczne jednostki organizacyjne objęte systemem oświaty oraz prowadzące je organy, w zakresie nieruchomości zajętych na działalność oświatową;
  • instytuty naukowe i pomocnicze jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk, w odniesieniu do nieruchomości lub ich części, które są niezbędne do realizacji zadań, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk; zwolnienie nie dotyczy przedmiotów opodatkowania zajętych na działalność gospodarczą;
  • prowadzących zakłady pracy chronionej spełniające warunek, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, lub zakłady aktywności zawodowej w zakresie przedmiotów opodatkowania zgłoszonych wojewodzie, jeżeli zgłoszenie zostało potwierdzone decyzją w sprawie przyznania statusu zakładu pracy chronionej lub zakładu aktywności zawodowej albo zaświadczeniem – zajętych na prowadzenie tego zakładu, z wyjątkiem przedmiotów opodatkowania znajdujących się w posiadaniu zależnym podmiotów niebędących prowadzącymi zakłady pracy chronionej spełniające warunek, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych lub zakłady aktywności zawodowej;
  • instytuty badawcze, z wyjątkiem przedmiotów opodatkowania zajętych na działalność gospodarczą;
  • przedsiębiorców o statusie centrum badawczo-rozwojowego uzyskanym na zasadach określonych w przepisach o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, w odniesieniu do przedmiotów opodatkowania zajętych na cele prowadzonych badań i prac rozwojowych;
  • Polski Związek Działkowców, z wyjątkiem przedmiotów opodatkowania zajętych na działalność gospodarczą.

Rada gminy, w drodze uchwały, może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe od podatku od nieruchomości.

Jeżeli podoba się Tobie ten artykuł, kliknij LUBIĘ TO! na Face Book’u – po prawej stronie,
a będziesz zawsze na bieżąco z najnowszymi informacjami.Face Book - dołącz do inwestorów w nieruchomości
 

Tagi: , , , , , , , , , , ,

Ewidencja gruntów i budynków

Ewidencja gruntów i budynków

Informacja o gruntach i budynkach

To jednolity dla całego kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach i budynkach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami i budynkami.

Ewidencja gruntów i budynków jest ściśle powiązana z księgami wieczystymi.

Księgi wieczyste prowadzone są w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości, natomiast w ewidencji gruntów i budynków uwidacznia się stan rzeczywisty. Podstawowym obiektem w księdze wieczystej jest nieruchomość, zaś w ewidencji gruntów i budynków działka gruntu. Wpis do ewidencji ma przede wszystkim znaczenie informacyjne.

Akty prawne:

  • Ustawa z 17.05.1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne z późn. zmianami
  • Ustawa z dnia 6 lipca 1982r. o księgach wieczystych i hipotece
  • Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 17.12.1996 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków z późn. zmianami
  • Ustawa o infrastrukturze informacji przestrzennej z dnia 5.03.2010r.
  • Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków

Dane dla ewidencji gruntów i budynków dotyczące praw przedmiotowych i podmiotowych pozyskuje się z:

  • państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego – dane przedmiotowe
  • ksiąg wieczystych i innych dokumentów – dane podmiotowe.

Dane ewidencji gruntów i budynków

  1. Grunty – ich położenie, granice, powierzchnię, rodzaj użytków gruntowych i ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład których wchodzą grunty
  2. Budynki – ich położenie, przeznaczenie, funkcje użytkowe i ogólne dane techniczne, właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i komunalnych – inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części, oraz miejsca zamieszkania lub siedziby tych osób
  3. Informacje o wpisie do rejestru zabytków.

Podział administracyjny

Najwyższym szczeblem jest gmina, dla której prowadzona jest ewidencja gruntów i budynków jako całość. Mniejszą jednostką podziałową jest obręb, dla którego zakłada się i prowadzi operat ewidencji gruntów i budynków. Najmniejszą jednostką w tej strukturze jest działka ewidencyjna i budynek. Dla nich przyporządkowane są szczegółowe dane przedmiotowe i podmiotowe.

Jednostka ewidencyjna

Obszar gruntów położony w granicach administracyjnych gminy, a w przypadku gdy w skład gminy wchodzi miejscowość o statusie miasta albo wyodrębnionej dzielnicy, to również w granicach administracyjnych miasta lub wyodrębnionej dzielnicy. Jednostkę ewidencyjną określa nazwa własna oraz obowiązujący identyfikator rejestru terytorialnego Głównego Urzędu Statystycznego. Jednostka ewidencyjna dzieli się na obręby.

Obręb ewidencyjny

  • W obszarze wiejskim – obszar gruntów zawarty w granicach wsi, miejscowości i sołectw. Obszar obrębu tworzy powierzchnia wszystkich działek ewidencyjnych wchodzących w jego skład.
  • W miastach (dzielnicach) – obszar gruntów określony w szczególności przez wody, ulice, linie kolejowe i obejmujący w całości tereny o jednorodnej zabudowie i zagospodarowaniu.
  • Obręb otrzymuje numer porządkowy lub nazwę oraz numer porządkowy identyfikujący go jednoznacznie w obszarze jednostki ewidencyjnej.

Działka gruntowa

Jest to ciągły obszar gruntu, jednorodny ze względu na stan prawny. Działkę identyfikuje numer porządkowy, który raz ustanowiony, pozostaje elementem odpowiednio związanym z oznaczeniem każdej jej części powstałej w razie podziału.

Kliknijhttp://nieruchomosci-szkolenia.pl/edukacja/dzialki-gruntu/

Budynek

Jest to obiekt budowlany trwale z gruntem związany wydzielonymi z przestrzeni za pomocą fundamentów, przegród budowlanych i dachu. Budowa jego wymaga zgłoszenia lub pozwolenia na budowę (ustawa z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane). Za budynek uważa się również jego część stanowiącą segment pionowy w układzie bliźniaczym lub szeregowym i będący przedmiotem odrębnych praw własności, choćby była wzniesiona na jednej działce i stanowiła jedną architektoniczną całość. Szczególnym przypadkiem budynku jest wiata.

Charakter ewidencji gruntów i budynków

  1. Publiczno-prawny – jedyne prawnie obowiązujące źródło informacji o przedmiocie (gruntach i budynkach). Dane gromadzone w tym systemie mają charakter obligatoryjny.
  2. Jawność operatu ewidencyjnego – każda zainteresowana osoba może dokonać wglądu do operatu w obecności wyznaczonego do prowadzenia tego systemu pracownika.
  3. Wiarygodność i prawdziwość danych – dane zgromadzone w operacie ewidencyjnym są zgodne z rzeczywistym stanem prawnym.
  4. Jednolitość i powszechność – jednolity system gromadzenia i przetwarzania danych obejmujący swoim zasięgiem wszystkie nieruchomości zlokalizowane na terytorium całego kraju.

Operat ewidencji gruntów i budynków

W skład operatu ewidencji gruntów i budynków wchodzi:

Część kartograficzna

  • mapa 1:500, 1:1000, 1:2000, 1:5000
  • zawiera granice obrębów i działek; opis i kontury użytków gruntowych, w tym ekologicznych; usytuowanie budynków; stabilizowane (trwałe) punkty graniczne; numery ewidencyjne działek, budynków; numery porządkowe budynków; nazwy ulic i oznaczenia dróg publicznych; informacje porządkowe przewidziane odrębnymi przepisami

Treść mapy zasadniczej obejmuje dane dotyczące:

  • ewidencji gruntów i budynków,
  • zagospodarowania terenu,
  • podziemnego, naziemnego i nadziemnego uzbrojenia terenu,
  • ukształtowania terenu (wysokości szczegółów sytuacyjnych, formy ukształtowania terenu).

Część tabelaryczna – opisowa

  • rejestr gruntów (opisy działek, identyfikacja działek)
  • rejestr budynków (dane o budynkach).

Jak uzyskać wyrys i wypis z ewidencji gruntów i budynków

Wypisy i wyrysy są wydawane odpłatnie na żądanie:

  • właścicieli lub osób fizycznych i prawnych, w których władaniu znajduje się grunt lub budynek
  • osób fizycznych i prawnych oraz innych jednostek organizacyjnych nie posiadającyh osobowości prawnej, które mają swój interes prawny w tym zakresie
  • organów administracji państwowej i podległych tym organom geodezyjnych i kartograficznych jednostek budżetowych, w celu wykonania ich zadań statutowych (nieodpłatnie).

Funkcje ewidencji gruntów i budynków

Dane tu zawarte stanowią podstawę:

  • planowania gospodarczego i planowania przestrzennego,
  • gospodarki nieruchomościami,
  • statystyki publicznej,
  • wymiaru podatków i świadczeń,
  • ewidencji gospodarstw rolnych,
  • oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych.

Przydatna wiedza dla inwestora

Jeżeli jesteś zainteresowany zakupem jakiejś nieruchomości a nie znasz jej właściciela, to dane szczegółowe uzyskasz właśnie w EGiB w Urzędzie Miasta lub w Starostwie Powiatowym. Wystarczy, że albo będziesz znał numer działki (budynku) i nazwę ulicy albo będziesz umiał odczytać te dane z mapy. Oczywiście będzie Tobie o wiele trudniej zdobyć informacje na temat właściciela, jeżeli nie pracujesz w branży nieruchomości jako pośrednik, zarządca lub rzeczoznawca; wykorzystaj swoją kreatywność – proś, a będzie Ci dane 🙂

W wypisie z rejestru gruntów otrzymasz dane właściciela (imię, nazwisko, adres) a ponad to: nr działki, położenie, przeznaczenie gruntu, klasę bonitacyjną gleby i obszar występowania na danej nieruchomości, powierzchnię działki oraz nr księgi wieczystej, z której wyczytasz m.in. zadłużenie hipoteczne. Mając imię i nazwisko właściciela skorzystaj z przeglądarki google aby odnaleźć nr telefonu. Zawsze możesz również spróbować odszukać właściciela poprzez jeden z portali społecznościowych np. facebook a w ostateczności zawsze możesz podjechać pod wskazany w dokumencie adres.

Polub stronę na FaceBooku, a otrzymasz nieograniczony dostęp do wiedzy nt nieruchomości

Face Book - dołącz

 

Tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Powierzchnia nieruchomości – definicje i normy

Powierzchnia nieruchomości – definicje i normy

Powierzchnia użytkowa

Definiują ją 2 różne normy:

  1. PN-70/B-02365 oraz 
  2. ISO-PN-ISO 9836:1997

PN-70/B-02365

Według polskiej normy PN-70/B-02365 powierzchnia użytkowa to suma powierzchni wszystkich pomieszczeń z wyłączeniem pomieszczenia technicznego, garażu, pomieszczenia gospodarczego, strychu (przy sumowaniu powierzchni nie uwzględnia się tynków i okładzin ściennych).

PN-70/B-02365 stosuje się w projektach nadbudowy i rozbudowy części budynku nie wyodrębnionych funkcjonalnie oraz w projektach przebudowy, modernizacji lub zmiany przeznaczenia części budynku istniejącego należy stosować takie same zasady obliczania (np. wg PN-70/B-02365) jakie były przyjęte w projekcie budowlanym, na podstawie którego został wzniesiony budynek.

Powierzchnię użytkową na poddaszu oblicza się następująco: 

  • powierzchnię pomieszczeń o wysokości powyżej 2,20 m liczy się w 100%
  • powierzchnię pomieszczeń o wysokości od 1,40 m do 2,20 m liczy się w 50%
  • powierzchnię pomieszczeń o wysokości poniżej 1,40 m nie wlicza się.

ISO-PN-ISO 9836:1997

Według normy ISO-PN-ISO 9836:1997 powierzchnia użytkowa to suma powierzchni wszystkich pomieszczeń w stanie wykończonym, gdzie powierzchnię poniżej 1,90 m uznaje się za powierzchnię pomocniczą i nie wlicza się jej do powierzchni użytkowej budynku.

Ustalenia normy PN-ISO 9836:1997 mogą być stosowane w projektach budowlanych budynków nowo wznoszonych, odbudowywanych, a także nadbudowywanych i rozbudowywanych, jeżeli zakres nadbudowy i rozbudowy obejmuje wyodrębnioną funkcjonalnie część budynku.

Do czego służy powierzchnia użytkowa

Na jej podstawie właściciel płaci podatek od nieruchomości – od powierzchni użytkowej budynków lub ich części. Sprzedający lub tym bardziej wynajmujący powierzchnie biurowe, magazynowe, czy też mieszkalne bardzo często posługują się wskaźnikiem ceny m/zł. Zarządzający budynkiem będzie pobierał opłaty od metra powierzchni użytkowej.

Ustawowe pojęcie powierzchni użytkowej

  • Wg ustawy o podatku od spadków i darowizn z dnia 28 lipca 1983 r. za powierzchnię użytkową budynku (lokalu) uważa się powierzchnię mierzoną po wewnętrznej długości ścian pomieszczeń na wszystkich kondygnacjach (podziemnych i naziemnych) z wyjątkiem powierzchni piwnic i klatek schodowych oraz szybów dźwigów.
  • W ustawie o podatkach i opłatach lokalnych z dnia 12 stycznia 1991 r. powierzchnię użytkową budynku lub jego części stanowi powierzchnia mierzona po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych; za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe.
  • Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 21 czerwca 2001 r. do powierzchni użytkowej lokalu zalicza się powierzchnię wszystkich pomieszczeń znajdujących się w lokalu, a w szczególności pokoi, kuchni, spiżarni, przedpokoi, alków, holi, korytarzy, łazienek oraz innych pomieszczeń służących mieszkalnym i gospodarczym potrzebom lokatora, bez względu na ich przeznaczenie i sposób używania; za powierzchnię użytkową lokalu nie uważa się powierzchni balkonów, tarasów, loggi, antresoli, szaf, schowków w ścianach, pralni, suszarni, wózkarni, strychów, piwnic i komórek przeznaczonych do przechowywania opału. Obmiaru powierzchni użytkowej lokalu dokonuje się w świetle wyprawionych ścian – czyli z tynkami. Ustawa mówi, że należy obliczać powierzchnię użytkową zgodnie z Polską Normą.

Różnice między normami budowlanymi

PN-70/B-02365

PN-ISO 9836

Skosy oblicza się zależnie od wysokości:

  • powyżej 2,20 m i większej liczy się w 100%,
  • od 1,40 m do 2,20 m liczy się w 50%, poniżej 1,4 m nie wlicza się
Skosy liczy się w całości zgodnie z powierzchnią podłogi, ale dzieli się na dwie części:

  • część o wysokości 1,9 m i więcej
  • część o wysokości poniżej 1,9 m, którą zalicza się wyłącznie do powierzchni pomocniczej
Powierzchnie zewnętrzne nie zamknięte ze wszystkich stron, dostępne z danego pomieszczenia (balkony, loggie, tarasy itp.) nie wlicza się do powierzchni pomieszczenia (ani mieszkania ani lokalu użytkowego) Powierzchnie zewnętrzne nie zamknięte ze wszystkich stron, dostępne z danego pomieszczenia dolicza się do powierzchni pomieszczenia (mieszkania, lokalu użytkowego), wykazując oddzielnie:

  • powierzchnie nie nakryte (balkony, tarasy)
  • powierzchnie nakryte (loggie).
Wnęki w ścianach o powierzchni powyżej 0,1 m2 dolicza się do powierzchni pomieszczenia Nie dolicza się wnęk w ścianach o powierzchni powyżej 0,1 m2
Obmiar wykonuje się na poziomie 1 m nad podłogą, ściany w stanie surowym – bez tynków i okładzin Obmiar wykonuje się na poziomie podłogi i w stanie całkowicie wykończonym

Inne powierzchnie nieruchomości

Powierzchnia netto

Jest nią powierzchnia wszystkich pomieszczeń budynku mierzona na poziomie podłogi z uwzględnieniem tynków i okładzin ścian . Przybliżając definicję powierzchni netto można powiedzieć , że liczymy ją „po podłodze” wszystkich pomieszczeń budynku.

Powierzchnia całkowita

Jest nią powierzchnia wszystkich kondygnacji budynku w obrysie zewnętrznym ścian oraz wszystkich elementów wykraczających poza kubaturę budynku tzn. tarasy, schody zewnętrzne, podcienia, balkony, zjazdy do garaży, itp.

Jest sumą powierzchni całkowitych wszystkich kondygnacji budynku. Jako kondygnacja mogą być traktowane kondygnacje znajdujące się całkowicie lub częściowo poniżej poziomu terenu, kondygnacje powyżej poziomu terenu, poddasza, tarasy, tarasy na dachach, kondygnacje techniczne i kondygnacje magazynowe.*

Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z dnia 27 kwietnia 2012 r.).

W przywołanym rozporządzeniu znajduje się odnośnik do PN-ISO 9836: 1997, która w pkt 5.1.3.1 podaje definicję Pc.

Dziękuję Bakalarczyk Grupie Projektowej za wskazanie właściwej definicji.

Powierzchnia zabudowy

Jest nią powierzchnia liczona po obrysie zewnętrznym ścian parteru budynku. Do powierzchni zabudowy nie wlicza się: ganków, schodów zewnętrznych, daszków nad wejściami, podziemnych części budynków, pochylni samochodowych, galerii i nadwieszeń kondygnacji. Wlicza się natomiast ogrody zimowe i inne elementy dobudowane.

Powierzchnia wewnętrzna budynku

Rozumie się przez to sumę powierzchni wszystkich kondygnacji budynku, mierzoną po wewnętrznym obrysie przegród zewnętrznych budynku w poziomie podłogi, bez pomniejszenia o powierzchnię przekroju poziomego konstrukcji i przegród wewnętrznych, jeżeli występują one na tych kondygnacjach, a także z powiększeniem o powierzchnię antresoli.

Kubatura budynku

Jest nią „pojemność” pomieszczeń, którą wylicza się mnożąc powierzchnie pomieszczenia przez jego wysokość – wysokość kondygnacji. Do obliczeń przyjmuje się wysokość od podłogi do spodniej części stropu.

Kubatura brutto budynku

Suma kubatury brutto wszystkich kondygnacji, stanowiącą iloczyn powierzchni całkowitej, mierzonej po zewnętrznym obrysie przegród zewnętrznych i wysokości kondygnacji brutto, albo między podłogą na stropie lub warstwą wyrównawczą na gruncie a górną powierzchnią podłogi bądś warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu nad najwyższą kondygnacją, przy czym do kubatury brutto budynku:

  • wlicza się kubaturę przejść, prześwitów i przejazdów bramowych, poddaszy nieużytkowych oraz przekrytych części zewnętrznych budynku, takich jak: loggie, podcienia, ganki, krużganki, werandy, a także kubaturę balkonów i tarasów, obliczaną do wysokości balustrady,
  • nie wlicza się kubatury ław i stóp fundamentowych, kanałów i studzienek instalacyjnych, studzienek przy oknach piwnicznych, zewnętrznych schodów, ramp i pochylni, gzymsów, daszków i osłon oraz kominów i attyk ponad płaszczyzną dachu.

Wysokość budynku

Jest mierzona od poziomu terenu do kalenicy budynku. Kalenica to najwyżej usytuowana pozioma krawędź dachu budynku.

Powierzchnia terenu biologicznie czynna

Należy przez to rozumieć grunt rodzimy oraz wodę powierzchniową na terenie działki budowlanej, a także 50% sumy powierzchni tarasów i stropodachów o powierzchni nie mniejszej niż 10 m2 urządzonych jako stałe trawniki lub kwietniki na podłożu zapewniającym im naturalną wegetację.

Minimalne wymiary działki

Są to wymiary działki pozwalające posadowić budynek na działce z uwzględnieniem minimalnych odległości budynku od granic działki:

  • 4 m w przypadku ścian z otworem okiennym (lub otworami okiennymi),
  • 3 m w przypadku ścian nie mających otworów okiennych lub drzwiowych.
Face Book - dołącz
 

Tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Użytkowanie wieczyste

Użytkowanie wieczyste

Prawa użytkownika wieczystego

Użytkownik wieczysty może korzystać z gruntu oddanego mu przez właściciela i pobierać z tego pożytki. W tym zakresie korzysta on z gruntu jak właściciel.

Użytkownik wieczysty może rozporządzać swoim prawem, ale nie może rozporządzać gruntem, ponieważ nie jest właścicielem. Natomiast może przenieść na nabywcę prawo korzystania z gruntu i pobierania pożytków.

Użytkownik wieczysty powinien korzystać ze swego prawa na warunkach określonych przepisami prawa, zgodnie z zasadami współżycia społecznego i zawartą umową.

Przedmiot użytkowania wieczystego

Przedmiotem są grunty należące do Skarbu Państwa lub jednostki jak gminy, powiaty, województwa. Użytkownikiem wieczystym może być jednostka organizacyjna mająca zdolność prawną; fizyczna i prawna.

Budynki

Jeżeli na gruncie stoją budynki, użytkownik wieczysty obowiązany jest je wykupić. Po wykupieniu staje się ich właścicielem jako odrębnych od gruntu nieruchomości.

Prawo własności budynku jest prawem związanym z prawem użytkowania wieczystego. Po wygaśnięciu prawa wieczystego użytkowania gruntu, wygasa prawo do własności budynku. Użytkownikowi wieczystemu przysługuje jednak odszkodowanie, które jest liczone wg cen rynkowych.

Jeżeli użytkownik wieczysty wzniesie na gruncie budynki, staje się ich właścicielem, ale traci do nich prawo po wygaśnięciu użytkowania wieczystego gruntu za odszkodowaniem.

Umowa wieczystego użytkowania

Podstawą użytkowania wieczystego jest umowa, zawarta w formie aktu notarialnego, pomiędzy właścicielem a użytkownikiem wieczystym. Rodzi ona skutek wpisu do księgi wieczystej.

Umowa powinna określać sposób korzystania z gruntu i warunki jego zabudowy, czas trwania użytkowania. Umowę zawiera się na 99 lat lub krócej, ale nie krócej niż lat 40. Umowa może zostać przedłużona na kolejne lata (min. 40), albo rozwiązana przed upływem terminu, na który została zawarta (decyzja sądu na wniosek właściciela gruntu).

Odpłatność

Użytkownik wieczysty wnosi 2 opłaty:

  1. tzw. opłatę pierwszą
  2. opłaty roczne

Pierwsza opłata wynosi od 15% do 25% wartości gruntu. Opłaty roczne wynoszą od 0,3% do 3% i są uzależnione od przeznaczenia, na jaki grunt będzie wykorzystywany.

Opłata pierwsza płacona jest w chwili ustanowienia wieczystego użytkowania przez właściciela. Jeżeli użytkownik wieczysty przenosi prawo użytkowania na inną osobę, opłata pierwsza nie jest już pobierana.

Opłata roczna może ulegać zmianie, jeżeli ulega zmianie wartość gruntu. Właściciel gruntu może ustalić nową opłatę po wypowiedzeniu dotychczasowej. Jeżeli użytkownik wieczysty sprzeciwia się nowej opłacie, sprawę rozstrzyga Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO), którego decyzja może być zaskarżona do sądu.

Zbywalność użytkowania wieczystego

Jest to prawo zbywalne i może być przenoszone na inne podmioty. Podstawą może być umowa sprzedaży, czy darowizny. Użytkowanie wieczyste jest prawem dziedzicznym. Na zbycie tego prawa nie jest wymagana zgoda właściciela gruntu.

Jeżeli podoba się Tobie ten artykuł, kliknij LUBIĘ TO! na Face Book’u – po prawej stronie,
a będziesz zawsze na bieżąco z najnowszymi informacjami.Face Book - dołącz
 

Tagi: , , , , , , , , , , , , ,