RSS

Archiwum kategorii: Źródła informacji o nieruchomościach

Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego

Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego

Czym jest plan miejscowy

Jest aktem prawa, w którym zdefiniowane są ustalenia dotyczące przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy na danym obszarze.

Podstawa prawna

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Planowanie

Plany sporządzają poszczególne gminy i to wyłącznie w granicach, którymi administrują. Plany tworzy się na podstawie studium uwarunkowań przestrzennych, które stanowią przyszłą politykę gminy, co do wykorzystania danego obszaru. Oczywiście osoby fizyczne, jak również prawne mogą uczestniczyć we współtworzeniu planów poprzez przedkładanie wniosków lub uwag do projektu. Wnioski są rozpatrywane przez prezydenta, wójta, burmistrza lub marszałka województwa. Warto wiedzieć, że rozstrzygnięcia o uwzględnieniu lub nie złożonych wniosków nie można zaskarżyć do sądu administracyjnego.

Jaki wpływ ma MPZP

Zgodnie z art. 6 ww ustawy

Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości.

Zgodnie z tym zapisem, każdy właściciel nieruchomości musi dostosować się do prawa wynikającego z uchwalonego planu. Czyli “wolnoć Tomku w swoim domku” zostaje ograniczone do warunków podanych w planie. Ma to ogromne znaczenie komercyjne.

Przykłady

Jeżeli inwestor nabywa działkę gruntu pod budowę dużej hali targowej, to nie będzie mógł jej postawić, jeżeli miejscowy plan przewiduje inne wykorzystanie dla tego terenu. Innym przykładem może być osoba fizyczna kupująca mieszkanie na parterze z chęcią wynajmu go na działalność usługową – jeżeli plan przewiduje wyłącznie mieszkalnictwo – wynajem możliwy będzie wyłącznie jako mieszkanie, a nie lokal użytkowy.

Dlatego tak ważne jest zapoznanie się z już uchwalonymi planami jeszcze przed przystąpieniem do inwestycji.

A co zrobić, jeżeli studium uwarunkowań różni się od koncepcji inwestora? Studium nie stanowi prawa. Inwestor może skorzystać z wydania warunków zabudowy i na tej podstawie podjąć dalsze działanie.

Budowa planu miejscowego

Składa się on z 2 części:

  • tekstowej – stanowiącej treść uchwały,
  • graficznej – stanowiącej załącznik do uchwały.

W planie miejscowym określa się obowiązkowo:

  1. przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania;
  2. zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego;
  3. zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego;
  4. zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej;
  5. wymagania wynikające z potrzeb kształtowania przestrzeni publicznych;
  6. zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu, maksymalną i minimalną intensywność zabudowy jako wskaźnik powierzchni całkowitej zabudowy w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej, minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej, maksymalną wysokość zabudowy, minimalną liczbę miejsc do parkowania i sposób ich realizacji oraz linie zabudowy i gabaryty obiektów;
  7. granice i sposoby zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów, w tym terenów górniczych, a także obszarów szczególnego zagrożenia powodzią oraz obszarów osuwania się mas ziemnych;
  8. szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem miejscowym;
  9. szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy;
  10. zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej;
  11. sposób i termin tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów;
  12. stawki procentowe, na podstawie których ustala się opłatę – patrz niżej*

*Jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę ustaloną w tym planie, określoną w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta jest dochodem własnym gminy. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30% wzrostu wartości nieruchomości.

Tekst planu ma formę uchwały rady gminy. Odpowiada wymogom zasad techniki prawodawczej: zawiera tytuł, podstawę prawną, przepisy merytoryczne ogólne i szczegółowe, przepisy o wejściu w życie, a także podział na jednostki redakcyjne (paragraf, ustęp, punkt, litera, tiret).

Rysunek planu wykonywany jest na kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000, a w przypadku jej braku, dopuszcza się stosowanie map katastralnych.

Zmiana planu miejscowego

Czy uchwalony plan da się zmienić? Tak, ale jest to strasznie ciężkie do wykonania, ponieważ:

Zmiana studium lub planu miejscowego następuje w takim trybie, w jakim są one uchwalane.

A wiedz, że tryb uchwalania jest bardzo skomplikowaną operacją, trwającą bardzo długo. Dlatego, jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości lub uwagi, co do proponowanego planu – zgłaszaj je zawczasu lub ustosunkuj swoje działania jeszcze przed wejściem w życie uchwały. Pamiętaj, że każdy ma prawo wglądu do studium lub planu miejscowego oraz otrzymania z nich wypisów i wyrysów.

A co jeżeli plan zmienia zasady wykorzystania nieruchomości dotychczas panujące

Ustawodawca dał kilka opcji właścicielom nieruchomości, których dotyczą zmiany:

  • Tereny mogą być wykorzystywane w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z tym planem, chyba że w planie ustalono inny sposób ich tymczasowego zagospodarowania.
  • Jeżeli, w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, korzystanie z nieruchomości lub jej części w dotychczasowy sposób lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe bądź istotnie ograniczone, właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości może żądać od gminy:
    • odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę albo
    • wykupienia nieruchomości lub jej części.

Realizacja roszczeń, o których mowa wyżej, może nastąpić również w drodze zaoferowania przez gminę właścicielowi albo użytkownikowi wieczystemu nieruchomości zamiennej. Z dniem zawarcia umowy zamiany roszczenia wygasają.

Jeżeli, w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość nieruchomości uległa obniżeniu, a właściciel albo użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość i nie skorzystał z praw, o których mowa powyżej, może żądać od gminy odszkodowania równego obniżeniu wartości nieruchomości.

Zapisz się na listę (śledź blog) po prawej stronie,a będziesz zawsze na bieżąco z najnowszymi artykułami

Lubię TO - nieruchomości

 

Tagi: , , , , ,

Księga wieczysta nieruchomości

Księga wieczysta nieruchomości

Co to jest księga wieczysta

Jest to dokument, w którym zawarte są dane na temat konkretnej nieruchomości. Można powiedzieć, że jest tym samym dla nieruchomości, co dowód rejestracyjny dla samochodu lub akt urodzenia dla człowieka. Potoczny skrót księgi wieczystej to zapis w postaci dwóch liter “KW”.

Podstawa prawna KW

Księgi wieczyste reguluje ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece.

Po co są księgi wieczyste

Księgi wieczyste prowadzi się w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości. Są jednym z podstawowych źródeł informacji o nieruchomościach.

Do tego są jawne. Oznacza to, że każdy może zaznajomić się z ich treścią. Innymi słowy – nie można zasłaniać się nieznajomością wpisów w księdze wieczystej ani wniosków, o których uczyniono w niej wzmiankę. To nadaje powagi. Dlaczego? Ponieważ jeżeli jedna strona dokona transakcji nabycia nieruchomości np. obciążonej (hipoteka, zajęcie komornicze), to nie może rościć pretensji do zbywcy, ani nikogo innego, jak tylko do siebie lub osoby odpowiedzialnej za przebieg transakcji (np. pośrednik nieruchomości).

Prawo własności

Księga wieczysta określa właściciela nieruchomości. Domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Domniemywa się, że prawo wykreślone nie istnieje. Przeciwko domniemaniu prawa wynikającemu z wpisu w księdze wieczystej nie można powoływać się na domniemanie prawa wynikające z posiadania.

Rękojmia wiary publicznej

W razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym treść księgi rozstrzyga na korzyść tego, kto przez czynność prawną z osobą uprawnioną według treści księgi nabył własność lub inne prawo rzeczowe (rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych).

UWAGA: rękojmia dotyczy wyłącznie prawa własności nieruchomości.

Od tego są pewne wyjątki, np.: działanie w złej wierze lub mogąca pojawić się wzmianka, które niwelują skutki rękojmi.

Struktura księgi wieczystej

Księga wieczysta jest podzielona na 4 działy:

  • I-O, I-Sp
  • II
  • III
  • IV

Szkolenie z ksiąg wieczystych

Miejsce przechowywania ksiąg wieczystych

Księgi wieczyste znajdują się w Wydziałach Sądów Rejonowych. Tam też można fizycznie przeglądać treść danej księgi, robić odpisy, zgłaszać zmiany.

Kliknij LUBIĘ TO! na Face Book’u - po prawej stronie,a będziesz
zawsze na bieżąco z najnowszymi informacjami.
Przejęcie nieruchomości za długi

Ważne informacje nt nieruchomości

 

Tagi: , , , , , , , , , , ,

Legenda do mapy zasadniczej

Legenda do mapy zasadniczej

Uzbrojenie terenu

Sieci uzbrojenia terenu dzieli się na rodzaje i typy przedstawione w tabeli:

Nr RODZAJ oznaczenie na mapie w technice TYP druga
litera
biało-czarnej:
litera
wielobarwnej:
kolor
1 Wodociągowe w niebieski
ogólne
lokalne
o
l
2 Kanalizacyjne k brązowy ogólnospławne
sanitarne
deszczowe
przemysłowe
lokalne
o
s
d
p
l
3 Gazowe g żółty wysokoprężne
średnioprężne
niskoprężne
w
s
n
4 Ciepłownicze c fioletowy wys. ciśnienia
nis. ciśnienia
parowa
w
n
p
5 Elektro-
energetyczne
e czerwony wys. nap.
średniego nap.
niskiego nap.
inne
W
S
N
i
6 Tele-
komunikacyjne
t pomarańczowy tranzytowe
miejscowe
t
m
7 Benzynowe b czarny - -
8 Niezidentyfi-
kowane
x zielony rurowe
kablowe
r
k
9 Naftowe n czarny - -
10 Poczty pneumat. p czarny - -
11 Sieci komputer. a czarny doziemne
w kanalizacji
d
k
12 TV kablowej v czarny doziemne
w kanalizacji
d
k
13 Melioracyjne m czarny - -
14 Inne sieci rurowe i czarny - -
15 Kanały zbiorcze z czarny - -
16 Inne sieci kablowe j czarny doziemne
w kanalizacji
d
k
17 Sieci projektowane q zielony - -

Przewody różnych rodzajów stanowią osobne obiekty, którym przypisano różne kody.

WARTOŚĆ ŹRÓDŁO DANYCH
pusta Pomiar na osnowę i obliczenia, w tym pomiary GPS powiązane z osnową
A Pomiar wykrywaczem przewodów
B Dane branżowe
D Digitalizacja mapy i wektoryzacja rastra mapy
F Fotogrametria
G GPS bez powiązania z osnową
I Inne
M Pomiar w oparciu o elementy mapy lub dane projektowe.
N Niepoprawne – brak miar kontrolnych, podejrzane lub oczywiście błędne
X Nieokreślone, brak danych

Przykłady:

woB200 przewód wodociągowy ogólny, położenie na podstawie materiałów branżowych, średnica 200 mm,
wl400 przewód wodociągowy lokalny, położenie na podstawie pomiaru bezpośredniego, średnica 400 mm,
kX przewód kanalizacji, typ nieokreślony, źródło danych o położeniu nieokreślone, brak danych o wymiarach,
gwX150 przewód gazowy wysokoprężny, źródło danych o położeniu nieokreślone, średnica 150 mm.

Budynki na mapie zasadniczej

Treścią mapy są budynki i budowle wchodzące w skład ewidencji gruntów i budynków. Wszelkie inne budynki i przybudówki stanowią treść fakultatywną.

Budynek na mapie kreśli się linią ciągłą, zgodnie z położeniem jego przyziemia.

Tekst oznaczający numer najwyższej kondygnacji składa się z liczby arabskiej (w starszych mapach rzymskiej) następującej po literze określającej funkcję budynku. Budynki jednokondygnacyjne nie mają oznaczenia. Poddasza nie wlicza się do liczby kondygnacji.

Tekst określający numer adresowy w zasadzie umieszcza się wewnątrz konturu działki, od strony ulicy. Gdy sytuacja tego wymaga (w szczególności w osiedlach mieszkaniowych, gdy na jednej działce znajduje się wiele budynków mieszkalnych o różnych numerach adresowych), umieszczony być może wewnątrz konturu budynku. Podstawa tekstu jest zwrócona w stronę osi tej ulicy, do której numer przynależy.

Nr porządkowy na działce i nr ewidencyjny budynku są elementami ewidencji gruntów i budynków nie odwzorowanymi w mapie zasadniczej.

WARTOŚĆ ZNACZENIE
p przemysłowy
t transportu lub łączności
h handlowy lub usługowy
s skład lub magazyn
b biurowy
z ochrony zdrowia, opieki socjalnej
m mieszkalny
k kultury, oświaty, kultu religijnego
g gospodarczy,
i inny, w tym techn. uzbr. terenu
x nieokreślona

Tekst określający przeważającą funkcję budynku i nr najwyższej kondygnacji (np. “p5″, “b25″) umieszcza się w jednym ciągu, równolegle do osi y układu współrzędnych.

Budowle podziemne

Obiekty “budowla podziemna” i “budowla podziemna projektowana” wchodzą w skład uzbrojenia terenu, lecz nie są zaliczane do żadnej sieci. Lista wartości atrybutów dla budowli podziemnych:

WARTOŚĆ ZNACZENIE
P przejście dla pieszych
T tunel ulicy
M tunel metra
G garaż
Z zbiornik
S schron, bunkier
I budowla inna
pusty brak informacji

Legenda do mapy zasadniczej

Aby inwestor mógł odczytywać mapy ewidencyjne i zasadnicze, musi zapoznać się z systemem znaków umownych, które są wykorzystywane do tworzenia tych rodzajów map.

Znaki mapy zasadniczej

Znaki podzielone zostały na działy: osnowa, grunty, budynki, komunikacja, uzbrojenie terenu, rzeźba terenu i punkty oraz obiekty ogólnogeograficzne, zagospodarowanie, elementy graficzne.

W każdym dziale prezentowane są: obiekty, ich przedstawienie graficzne oraz sam element przedstawienia graficznego. Podano również ważniejsze wymiary.

Wszystkie znaki z mapy zasadniczej znajdują się w tym pliku: Znaki umowne na mapie zasadniczej

Po prostu kliknij LUBIĘ TO! na FaceBook’u - po prawej stronie,
a będziesz zawsze na bieżąco z najnowszymi informacjami.
Rozliczanie nieruchomości na FaceBook

Ważne informacje nt nieruchomości

 

Tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Jak czytać mapę zasadniczą lub ewidencyjną

Jak czytać mapę zasadniczą lub ewidencyjną

Inwestując w nieruchomości

Nabywając nieruchomość gruntową z zamiarem późniejszego komercyjnego jej wykorzystywania, czy nawet pod budowę własnego domu jednorodzinnego, należy zachować szczególną ostrożność i mieć ograniczone zaufanie do zbywcy lub nawet pośrednika. Jednak licencjonowany pośrednik obrotu nieruchomościami musi być obowiązkowo ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej za szkody, które mogą wyniknąć w związku z wykonywaniem czynności pośrednictwa, ale lepiej dodatkowo jeszcze samemu sprawdzić nieruchomość, niż później przed sądem domagać się zadośćuczynienia.

Aby zminimalizować ryzyko inwestycyjne należy bardzo dokładnie przyjrzeć się mapie.

Szkolenie dostępne tu: grunty – szkolenie

Mapy interesującego Cię obszaru możesz odpłatnie pobrać w urzędzie powiatowym lub gminnym lub poprosić zbywcę, czy reprezentującego go pośrednika, o ich okazanie. Dla miast będzie ona w skali 1:500, abyś mógł sprawdzić więcej szczegółów. O skalach map pisałem w tym artykule: przeliczanie skali mapy.

Mapa ewidencyjna jest nakładką mapy zasadniczej, przedstawiającą jedynie elementy ewidencji gruntów i budynków. Różnice między mapą ewidencyjną a zasadniczą zostały przedstawione w tym artykule: mapa zasadnicza. Na mapie zasadniczej znajdziesz o wiele więcej danych.

Co inwestor musi sprawdzić

Przede wszystkim granice działki. Często nawet sam właściciel lub reprezentujący go pośrednik nieruchomości nie wie dokładnie, gdzie działka jest położona. Wynikać może to np. z powodu zaginięcia słupków granicznych lub wręcz z nadmiernego rozrostu roślinności (drzewa samosiejki, zakrzewienie, niekoszona trawa). Rozbieżność 20 m może być bardzo istotna w wyborze odpowiedniej lokalizacji.

Mapa posiada również opisane ulice (wzdłóż obiektu, pismem pochyłym), które mogą posłużyć inwestorowi jako punkt orientacyjny.

Obszar gruntu – z mapy można dość dokładnie wyliczyć ile metrów kwadratowych posiada działka.

Kształt działki – zerknięcie na mapę od razu uwidacznia ustawność działki – oraz jej nachylenie (czy jest płaska, czy też trzeba nawieść wiele wywrotek ziemi).

Mapa informować będzie również, gdy grunt będzie bagnisty. Z niej wyczytasz też i porównasz nr ewidencyjny działki, grupę użytków gruntowych oraz klasę gleby, która ma istotny wpływ na ustalane podatki, czy też pozwolenia na budowę (odrolnienie). Po nr ewidencyjnym inwestor może namierzyć działkę gruntu w geoportalu.

Widać również dojazd do drogi publicznej.

Kolejno na mapie znajdą się informacje o tym, czy jest ona zabudowana, a jak tak, to o jakim przeznaczeniu budynkiem, ilu kondygnacyjnym, jak posadowionym w stosunku do wjazdu oraz stron świata (słońce w salonie, cień w sypialni).

Uzbrojenie terenu – na mapie od razu widać ewentualne przyłącza wody, energii elektrycznej, gazu, kanalizacji oraz inne.

Bardzo ważne jest sprawdzenie sąsiedztwa. Widzimy jakiego typu są działki sąsiednie, czy są zabudowane a jak tak, to jaki charakter mają budynki – możemy kupić ziemię tuż przy hurtowni, warsztacie samochodowym lub na której w przyszłości powstanie stacja paliw. Sąsiedztwo, w razie braku planu zagospodarowania przestrzennego, daje możliwość uzyskania warunków zabudowy.

Nawet nie będąc fizycznie na działce możesz, za pomocą mapy zasadniczej, ustalić, czy przez działkę, którą jesteś zainteresowany, lub w bezpośredniej bliskości przebiega np. linia wysokiego napięcia lub wkopany jest gazociąg, który może uniemożliwić roboty ziemne.

Inwestycja w nieruchomość gruntową o komercyjnym  przeznaczeniu

Planując inwestycję komercyjną, z mapy zasadniczej jesteś w stanie wyczytać dodatkowo takie szczegóły, jak lokalizacje:

  • latarni
  • drzew
  • skarp
  • studzienek kanalizacyjnych
  • murków oporowych i ogrodzeń
  • studni
  • uzbrojenia podziemnego

PS

W kolejnym artykule przedstawię legendę mapy zasadniczej, czyli wyjaśnię wszystkie znaki, symbole i kolory w niej zastosowane.

Podoba się Tobie ten artykuł? Kliknij LUBIĘ TO! na FaceBook’u - po prawej stronie,
a będziesz zawsze na bieżąco z najnowszymi informacjami.
Rozliczanie nieruchomości na FaceBook

Ważne informacje nt nieruchomości

 

Tagi: , , , , , , , , , , ,

Mapa zasadnicza i ewidencyjna

Mapa zasadnicza i ewidencyjna

Mapa zasadnicza

Jest to wielkoskalowe opracowanie kartograficzne, zawierające aktualne informacje o przestrzennym rozmieszczeniu obiektów ogólnogeograficznych oraz elementach ewidencji gruntów i budynków, a także sieci uzbrojenia terenu: nadziemnych, naziemnych i podziemnych.

Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne

Przedstawione są na niej:

elementy ewidencji:

  • granice jednostek terytorialnego podziału państwa,
  • granice jednostek ewidencyjnych,
  • granice obrębów,
  • granice działek,
  • opisy i kontury użytków gruntowych, w tym ekologicznych,
  • opisy i kontury klas gleboznawczych,
  • usytuowanie budynków,
  • stabilizowane (trwałe) punkty graniczne,
  • numery ewidencyjne działek,
  • numery porządkowe budynków,
  • numery ewidencyjne budynków,
  • numery punktów załamania linii granicznych,
  • nazwy ulic i oznaczenia dróg publicznych

oraz

elementy sieci uzbrojenia terenu

  • urządzenia inżynieryjno-techniczne nadziemne,
  • urządzenia inżynieryjno-techniczne naziemne, w tym punkty położenia armatury naziemnej przewodów uzbrojenia technicznego,
  • linie przebiegu przewodów i elementów uzbrojenia terenu.

Ewidencja gruntów i budynków

Mapa zasadnicza wraz z rejestrem lokali i kartoteką lokali, rejestrem budynków i kartoteką budynków, rejestrem gruntów  oraz stanowi ewidencję gruntów i budynków.

Skala map

Mapa zasadnicza sporządzana jest w skalach: 1:500, 1:1000, 1:2000 lub 1:5000. Skala mapy uzależniona jest głównie od stopnia zurbanizowania terenu.

Przeliczanie jednostek na mapie na jednostki im odpowiadające w terenie zostało opisane w tym artykule: https://kamienicznik.wordpress.com/2013/01/14/przeliczanie-powierzchni-gruntu-i-skali-mapy/

Różnice między mapą ewidencyjną a mapą zasadniczą

Treść

mapa ewidencyjna

mapa zasadnicza

Granice działek

X

X

Latarnie

X

Numery porządkowe budynków

X

X

Drzewa

X

Warstwice

X

Skarpy

X

Linie wysokiego napięcia

X

Numery działek

X

X

Studzienki kanalizacyjne

X

Budynki

X

X

Murki oporowe

X

Ogrodzenia

X

Opisy i kontury użytków gruntowych

X

X

Nazwy ulic i placów

X

X

Studnie

X

Punkty graniczne stabilizowane trwale

X

X

Uzbrojenie podziemne

X

Mapa zasadnicza jest w kroju sekcyjnym prostokątnym, czyli jedna mapa odpowiada jednej sekcji o wymiarach 500 mm x 800 mm. Obejmuje ona zawsze taki sam obszar terenu, który jest ściśle ograniczony przez rozmiar sekcji. Dla przykładu mapa w skali 1:2000 obejmuje 1 km x 1,6 km w terenie. Północ w tej mapie jest na górze.

Mapa ewidencyjna jest często wykonana w kroju obrębowym. Kierunek północy jest wyrażony poprzez odpowiedni znak strzałki północy. Na jednym arkuszu mapy ma zmieścić się jak najwięcej informacji, ale tylko w granicach jednego obrębu.

Mapa ewidencyjna jest nakładką mapy zasadniczej, przedstawiającą jedynie elementy ewidencji gruntów i budynków.

Zapraszam na szkolenia z czytania map

Opis szkolenia dostępny tu: działki gruntu

Jak bardzo podoba się Tobie ten artykuł? Kliknij LUBIĘ TO! na FaceBook’u - po prawej stronie,
a będziesz zawsze na bieżąco z najnowszymi informacjami.
Rozliczanie nieruchomości na FaceBook

Ważne informacje nt nieruchomości

 

Tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Przeliczanie powierzchni gruntu i skali mapy

Przeliczanie powierzchni gruntu i skali mapy

Przelicznik obszaru działki gruntu

Zdecydowałem się na ten wpis, ponieważ bardzo często zdarzyło się mi usłyszeć zabawne historie o inwestorach, którzy chcieli nabyć większy kawałek ziemi rolnej, ponieważ myśleli, że jest to świetna okazja, a później (przy transakcji) okazywało się, że nie zrozumieli skali przeliczenia, i wracali do domu z podkulonymi ogonami, czerwoni ze wstydu.

Przeliczenie powierzchni ziemi

1 ha = 100 ar = 10.000 m²

1 hektar zawiera w sobie 10 tys metrów kwadratowych, a nie jedynie 1 tysiąc, jak niektórzy twierdzą :)

Działki budowlane sprzedaje się zazwyczaj podając powierzchnię w arach. W miastach ich wielkość wynosi 7-12 ar, czyli od 700 do 1.200 m². Spokojnie na takiej działce można wybudować śliczny jednorodzinny domek i będzie jeszcze miejsce na ogródek oraz parking/garaż. Poza terenem zurbanizowanym, na obrzeżach miast działki budowlane można nabyć nawet 3 razy większe. Warunki zabudowy (WZ) lub miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (MPZP) określają minimalną powierzchnię działki.

400 m² = 4 ary = 0,04 ha

1,65 ha = 165 ar = 16.500 m²

Skala mapy zasadniczej

Biorąc wyrysy z mapy zasadniczej terenu miejskiego otrzymasz je zazwyczaj w skalach: 1:500, 1:1.000. Mapy dla obszarów średnio- i małozurbanizowanych wykonywane są w skali 1:2.000 lub 1:5.000.

Jak czytać skalę mapy

1:500 oznacza, że 1 cm odpowiada 5 m

Czyli 1 cm na mapie to w rzeczywistości 5 metrów w terenie.

1:1000 – 1 cm na mapie odpowiada 10 metrom w terenie.

1:2000 – 1 cm mapy to 20 metrów w terenie

1:5000 – 1 cm na mapie to aż 50 metrów w terenie (np. łąka, las, jezioro)

Jak bardzo podoba się Tobie ten artykuł? Kliknij LUBIĘ TO! na FaceBook’u - po prawej stronie,
a będziesz zawsze na bieżąco z najnowszymi informacjami.
Rozliczanie nieruchomości na FaceBook

Ważne informacje nt nieruchomości

 

Tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Akty notarialne

Akty notarialne

Dokument sprzedaży nieruchomości

Akt notarialny powinien zawierać:

  1. dzień, miesiąc i rok sporządzenia aktu, a w razie potrzeby lub na żądanie strony – godzinę i minutę rozpoczęcia i podpisania aktu;
  2. miejsce sporządzenia aktu;
  3. imię, nazwisko i siedzibę kancelarii notariusza, a jeżeli akt sporządził zastępca notariusza – nadto imię i nazwisko zastępcy;
  4. imiona, nazwiska, imiona rodziców i miejsce zamieszkania osób fizycznych, nazwę i siedzibę osób prawnych lub innych podmiotów biorących udział w akcie, imiona, nazwiska i miejsce zamieszkania osób działających w imieniu osób prawnych, ich przedstawicieli lub pełnomocników, a także innych osób obecnych przy sporządzaniu aktu;
  5. oświadczenia stron, z powołaniem się w razie potrzeby na okazane przy akcie dokumenty;
  6. stwierdzenie, na żądanie stron, faktów i istotnych okoliczności, które zaszły przy spisywaniu aktu;
  7. stwierdzenie, że akt został odczytany, przyjęty i podpisany;
  8. podpisy biorących udział w akcie oraz osób obecnych przy sporządzaniu aktu;
  9. podpis notariusza.

Wpis do księgi wieczystej nieruchomości

Jeżeli akt notarialny w swej treści zawiera przeniesienie, zmianę lub zrzeczenie się prawa ujawnionego w księdze wieczystej albo ustanowienie prawa podlegającego ujawnieniu w księdze wieczystej, bądź obejmuje czynność przenoszącą własność nieruchomości, chociażby dla tej nieruchomości nie była prowadzona księga wieczysta, notariusz sporządzający akt notarialny jest obowiązany zamieścić w tym akcie wniosek o dokonanie wpisu w księdze wieczystej, zawierający wszystkie dane wymagane przepisami Kodeksu postępowania cywilnego.

Notariusz jest obowiązany przesłać z urzędu sądowi właściwemu do prowadzenia ksiąg wieczystych wypis aktu notarialnego zawierający wniosek o wpis do księgi wieczystej wraz z dokumentami stanowiącymi podstawę wpisu, w terminie trzech dni od sporządzenia aktu.

Istotne dane aktów przeniesienia własności

Jeżeli akt notarialny jest sporządzony na dwóch lub więcej arkuszach, to arkusze te powinny być ponumerowane, parafowane i połączone.

Akt notarialny przed podpisaniem powinien być odczytany przez notariusza lub przez inną osobę w jego obecności. Przy odczytaniu aktu notariusz powinien się przekonać, że osoby biorące udział w czynności dokładnie rozumieją treść oraz znaczenie aktu, a akt jest zgodny z ich wolą. Na żądanie powinny być odczytane również załączniki do aktu.

Wszelkie wywabiania i wyskrobywania są niedopuszczalne; wolne miejsca powinny być przekreślone, a poprawki należy omówić na końcu aktu przed złożeniem podpisu przez osoby biorące udział w czynności lub przed złożeniem podpisu przez notariusza, jeżeli poprawka dotyczy aktu niepodpisywanego przez strony. Zbędne wyrazy albo ich części powinny być przekreślone w ten sposób, aby można je było odczytać, a przekreślenia te należy na końcu aktu omówić przed złożeniem podpisów. Przekreślenia nieomówione uważa się za niedokonane.

Oryginały aktów notarialnych nie mogą być wydawane poza miejsce ich przechowywania.

Czego dowiesz się z aktu notarialnego

Dla inwestora, który zamierza nabyć nieruchomość, bardzo ważne jest dokładne przeczytanie aktu notarialnego dotyczącego poprzedniej sprzedaży. Co takiego można tam znaleźć? W akcie może być wpisana umowa dożywocia, która w cale nie musi być ujawniona w dziale III KW. Bardzo często zdarza się, że starsza osoba daruje mieszkanie młodszemu pokoleniu – np. babcia swojej wnuczce. W wielu przypadkach babcia zastrzega sobie prawo do zamieszkiwania darowanej nieruchomości do końca swoich dni. Dożywocie wygasa dopiero z chwilą zgonu, a akt zgonu będzie niezbędnym dokumentem przy przeniesieniu praw do zbywanej nieruchomości.

Jeżeli choć trochę podoba się Tobie ten artykuł, kliknij LUBIĘ TO! na Face Book’u - po prawej stronie,
a będziesz zawsze na bieżąco z najnowszymi informacjami.
Face Book - dołącz do inwestorów w nieruchomości

Ważne informacje na temat nieruchomości

 

Tagi: , , , , , , , , , , ,

Miejski Konserwator Zabytków

Miejski Konserwator Zabytków

Konserwator zabytków

Jest to osoba zajmująca się konserwacją, renowacją, rekonstrukcją, zabezpieczaniem zabytków, w tym przedmiotów znalezionych przez archeologów.

Wojewódzki Konserwator Zabytków wykonuje w imieniu Wojewody zadania i kompetencje w zakresie ochrony zabytków na terenie województwa. Kieruje całokształtem działalności urzędu przy pomocy swojego Zastępcy oraz Kierownika Delegatury.

Do zadań Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków należy w szczególności:

  1. Realizacja zadań wynikających z krajowego programu ochrony zabytków i opieki nad zabytkami;
  2. Sporządzanie i realizacja, w ramach przyznanych środków budżetowych, planów finansowania ochrony zabytków i opieki nad zabytkami;
  3. Prowadzenie rejestru i wojewódzkiej ewidencji zabytków dla województwa oraz gromadzenie dokumentacji w tym zakresie;
  4. Wydawanie, zgodnie z właściwością, decyzji, postanowień i zaświadczeń w sprawach określonych w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz przepisach odrębnych;
  5. Uwzględnianie zadań ochrony zabytków i opieki nad zabytkami w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;
  6. Opiniowanie i uzgadnianie z właściwymi organami administracji publicznej studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz ich projektów i zmian;
  7. Sprawowanie nadzoru nad prawidłowością prowadzonych badań konserwatorskich, architektonicznych, prac konserwatorskich, restauratorskich, robót budowlanych i innych działań przy zabytkach oraz badań archeologicznych;
  8. Organizowanie i prowadzenie kontroli w zakresie ochrony zabytków i opieki nad zabytkami;
  9. Opiniowanie wojewódzkiego, powiatowych i gminnych programów opieki nad zabytkami;
  10. Opracowywanie i aktualizacja wojewódzkiego planu ochrony zabytków na wypadek konfliktu zbrojnego i sytuacji kryzysowych.

Rejestr zabytków

Jest to wykaz obiektów uznanych za zabytki na podstawie decyzji wydanej przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.

Wpis do rejestru zabytków jest działaniem administracyjnym prowadzonym przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków na wniosek strony – właściciela obiektu, lub z urzędu – bez wniosku strony ani też zadeklarowanej jego zgody. Przed dokonaniem wpisu prowadzone jest postępowanie przygotowawcze polegające na gromadzeniu informacji i materiałów dokumentacyjnych, które potwierdzają wartość danego obiektu m.in. w wyniku oględzin obiektu. Postępowanie to zakończone jest wydaniem przez konserwatora decyzji, która (o ile strony nie wnoszą sprzeciwu czy uwag) nabiera mocy prawnej i zabytek otrzymuje numer rejestru zgodny z kolejnym zapisem w księdze rejestru zabytków.

Konserwator zabytków może mieć pod swoją opieką jedynie budynek, który jest posadowiony na nieruchomości gruntowej lub też i całą działkę – np. w przypadku starego kościoła, terenu do niego przyległego (na którym kiedyś był cmentarz), ogrodzenia, nasadzeń, itd.

Źródła informacji o wpisie do rejestru zabytków

  • Wypis i wyrys z ewidencji gruntów i budynków (kataster nieruchomości) – tu znajdują się informacje o indywidualnym wpisie do rejestru zabytków
  • Księga Wieczysta – tu znajdują się wpisy informujące o zabytkach
  • Wojewódzki/Miejski Konserwator Zabytków – najpełniejsza informacja; u samego źródła

Inwestowanie w nieruchomości

To, że w wypisie z ewidencji gruntów i budynków oraz w KW nie ma adnotacji o tym, że przedmiotowa nieruchomość jest wpisana do rejestru zabytków, wcale nie oznacza, że nieruchomość rzeczywiście nie jest w tym rejestrze.

Zdarza się, że konserwator wpisuje do rejestru zabytków konkretny obszar miasta, będący częścią historycznej zabudowy. Wpis dokonywany jest jedną decyzją a obejmować może kilkaset nieruchomości. Decyzja taka jest wydawana zbiorowo a nie indywidualnie, dlatego też może nie być żadnej wzmianki w katastrze, czy KW.

Jeżeli zamierzasz nabyć nieruchomość, która mogłaby być zabytkiem, zasięgnij opinii Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. W jego siedzibie otrzymasz dane zgodne ze stanem faktycznym oraz informacje, co inwestor może, a czego nie może zrobić z nieruchomością.

Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków znajduje się na tej stronie: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Akt prawny

Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkamiFace Book - dołącz

 

Tagi: , , , , , , , , , , , ,

Ewidencja gruntów i budynków

Ewidencja gruntów i budynków

Informacja o gruntach i budynkach

To jednolity dla całego kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach i budynkach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami i budynkami.

Ewidencja gruntów i budynków jest ściśle powiązana z księgami wieczystymi.

Księgi wieczyste prowadzone są w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości, natomiast w ewidencji gruntów i budynków uwidacznia się stan rzeczywisty. Podstawowym obiektem w księdze wieczystej jest nieruchomość, zaś w ewidencji gruntów i budynków działka gruntu. Wpis do ewidencji ma przede wszystkim znaczenie informacyjne.

Akty prawne:

  • Ustawa z 17.05.1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne z późn. zmianami
  • Ustawa z dnia 6 lipca 1982r. o księgach wieczystych i hipotece
  • Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 17.12.1996 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków z późn. zmianami
  • Ustawa o infrastrukturze informacji przestrzennej z dnia 5.03.2010r.
  • Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków

Dane dla ewidencji gruntów i budynków dotyczące praw przedmiotowych i podmiotowych pozyskuje się z:

  • państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego – dane przedmiotowe
  • ksiąg wieczystych i innych dokumentów – dane podmiotowe.

Dane ewidencji gruntów i budynków

  1. Grunty – ich położenie, granice, powierzchnię, rodzaj użytków gruntowych i ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład których wchodzą grunty
  2. Budynki – ich położenie, przeznaczenie, funkcje użytkowe i ogólne dane techniczne, właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i komunalnych – inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części, oraz miejsca zamieszkania lub siedziby tych osób
  3. Informacje o wpisie do rejestru zabytków.

Podział administracyjny

Najwyższym szczeblem jest gmina, dla której prowadzona jest ewidencja gruntów i budynków jako całość. Mniejszą jednostką podziałową jest obręb, dla którego zakłada się i prowadzi operat ewidencji gruntów i budynków. Najmniejszą jednostką w tej strukturze jest działka ewidencyjna i budynek. Dla nich przyporządkowane są szczegółowe dane przedmiotowe i podmiotowe.

Jednostka ewidencyjna

Obszar gruntów położony w granicach administracyjnych gminy, a w przypadku gdy w skład gminy wchodzi miejscowość o statusie miasta albo wyodrębnionej dzielnicy, to również w granicach administracyjnych miasta lub wyodrębnionej dzielnicy. Jednostkę ewidencyjną określa nazwa własna oraz obowiązujący identyfikator rejestru terytorialnego Głównego Urzędu Statystycznego. Jednostka ewidencyjna dzieli się na obręby.

Obręb ewidencyjny

  • W obszarze wiejskim – obszar gruntów zawarty w granicach wsi, miejscowości i sołectw. Obszar obrębu tworzy powierzchnia wszystkich działek ewidencyjnych wchodzących w jego skład.
  • W miastach (dzielnicach) – obszar gruntów określony w szczególności przez wody, ulice, linie kolejowe i obejmujący w całości tereny o jednorodnej zabudowie i zagospodarowaniu.
  • Obręb otrzymuje numer porządkowy lub nazwę oraz numer porządkowy identyfikujący go jednoznacznie w obszarze jednostki ewidencyjnej.

Działka gruntowa

Jest to ciągły obszar gruntu, jednorodny ze względu na stan prawny. Działkę identyfikuje numer porządkowy, który raz ustanowiony, pozostaje elementem odpowiednio związanym z oznaczeniem każdej jej części powstałej w razie podziału.

Kliknijhttp://nieruchomosci-szkolenia.pl/edukacja/dzialki-gruntu/

Budynek

Jest to obiekt budowlany trwale z gruntem związany wydzielonymi z przestrzeni za pomocą fundamentów, przegród budowlanych i dachu. Budowa jego wymaga zgłoszenia lub pozwolenia na budowę (ustawa z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane). Za budynek uważa się również jego część stanowiącą segment pionowy w układzie bliźniaczym lub szeregowym i będący przedmiotem odrębnych praw własności, choćby była wzniesiona na jednej działce i stanowiła jedną architektoniczną całość. Szczególnym przypadkiem budynku jest wiata.

Charakter ewidencji gruntów i budynków

  1. Publiczno-prawny – jedyne prawnie obowiązujące źródło informacji o przedmiocie (gruntach i budynkach). Dane gromadzone w tym systemie mają charakter obligatoryjny.
  2. Jawność operatu ewidencyjnego – każda zainteresowana osoba może dokonać wglądu do operatu w obecności wyznaczonego do prowadzenia tego systemu pracownika.
  3. Wiarygodność i prawdziwość danych – dane zgromadzone w operacie ewidencyjnym są zgodne z rzeczywistym stanem prawnym.
  4. Jednolitość i powszechność – jednolity system gromadzenia i przetwarzania danych obejmujący swoim zasięgiem wszystkie nieruchomości zlokalizowane na terytorium całego kraju.

Operat ewidencji gruntów i budynków

W skład operatu ewidencji gruntów i budynków wchodzi:

Część kartograficzna

  • mapa 1:500, 1:1000, 1:2000, 1:5000
  • zawiera granice obrębów i działek; opis i kontury użytków gruntowych, w tym ekologicznych; usytuowanie budynków; stabilizowane (trwałe) punkty graniczne; numery ewidencyjne działek, budynków; numery porządkowe budynków; nazwy ulic i oznaczenia dróg publicznych; informacje porządkowe przewidziane odrębnymi przepisami

Treść mapy zasadniczej obejmuje dane dotyczące:

  • ewidencji gruntów i budynków,
  • zagospodarowania terenu,
  • podziemnego, naziemnego i nadziemnego uzbrojenia terenu,
  • ukształtowania terenu (wysokości szczegółów sytuacyjnych, formy ukształtowania terenu).

Część tabelaryczna – opisowa

  • rejestr gruntów (opisy działek, identyfikacja działek)
  • rejestr budynków (dane o budynkach).

Jak uzyskać wyrys i wypis z ewidencji gruntów i budynków

Wypisy i wyrysy są wydawane odpłatnie na żądanie:

  • właścicieli lub osób fizycznych i prawnych, w których władaniu znajduje się grunt lub budynek
  • osób fizycznych i prawnych oraz innych jednostek organizacyjnych nie posiadającyh osobowości prawnej, które mają swój interes prawny w tym zakresie
  • organów administracji państwowej i podległych tym organom geodezyjnych i kartograficznych jednostek budżetowych, w celu wykonania ich zadań statutowych (nieodpłatnie).

Funkcje ewidencji gruntów i budynków

Dane tu zawarte stanowią podstawę:

  • planowania gospodarczego i planowania przestrzennego,
  • gospodarki nieruchomościami,
  • statystyki publicznej,
  • wymiaru podatków i świadczeń,
  • ewidencji gospodarstw rolnych,
  • oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych.

Przydatna wiedza dla inwestora

Jeżeli jesteś zainteresowany zakupem jakiejś nieruchomości a nie znasz jej właściciela, to dane szczegółowe uzyskasz właśnie w EGiB w Urzędzie Miasta lub w Starostwie Powiatowym. Wystarczy, że albo będziesz znał numer działki (budynku) i nazwę ulicy albo będziesz umiał odczytać te dane z mapy. Oczywiście będzie Tobie o wiele trudniej zdobyć informacje na temat właściciela, jeżeli nie pracujesz w branży nieruchomości jako pośrednik, zarządca lub rzeczoznawca; wykorzystaj swoją kreatywność – proś, a będzie Ci dane :)

W wypisie z rejestru gruntów otrzymasz dane właściciela (imię, nazwisko, adres) a ponad to: nr działki, położenie, przeznaczenie gruntu, klasę bonitacyjną gleby i obszar występowania na danej nieruchomości, powierzchnię działki oraz nr księgi wieczystej, z której wyczytasz m.in. zadłużenie hipoteczne. Mając imię i nazwisko właściciela skorzystaj z przeglądarki google aby odnaleźć nr telefonu. Zawsze możesz również spróbować odszukać właściciela poprzez jeden z portali społecznościowych np. facebook a w ostateczności zawsze możesz podjechać pod wskazany w dokumencie adres.

Polub stronę na FaceBooku, a otrzymasz nieograniczony dostęp do wiedzy nt nieruchomości

Face Book - dołącz

 

Tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Wgląd do dokumentów nieruchomości

Wgląd do dokumentów nieruchomości

Spółdzielnia Mieszkaniowa

Dzisiaj byłem świadkiem przedziwnej sytuacji: wierzycielowi nie zależało na spłacie zobowiązania.

Prowadziliśmy transakcję sprzedaży zadłużonego mieszkania. Nieruchomość (własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu) jest obciążona hipoteką a dodatkowo właściciel ma znaczne zobowiązania w Spółdzielni Mieszkaniowej z tytułu nieopłacania czynszu.

Znaleźliśmy klienta, który był zainteresowany zakupem własnościowego prawa spółdzielczego do ww mieszkania. Dysponował gotówką.

Umowa przedwstępna

Uzgodniliśmy, między stronami, w umowie przedwstępnej, że zadatkiem spłaci zadłużenie teraźniejszego właściciela w spółdzielni.

Czasy się zmieniły, a niektóre spółdzielnie nie

Nikomu w Spółdzielni Mieszkaniowej, która sprawuje opiekę nad zadłużonym mieszkaniem, nie zależy na spłacie zadłużenia czynszowego. Kolejne 3 osoby (z działu księgowości i windykacji) stwierdzały, że nie mogą udzielić pośrednikowi, odpowiedzialnemu za sprawne przeprowadzenie transakcji, żadnych danych dotyczących salda rachunku (długu) na dany dzień, ponieważ:

  • pośrednik musiałby być członkiem spółdzielni aby móc dowiedzieć się o saldo zadłużonego lokalu
  • pośrednik musiałby okazać notarialnie potwierdzone pełnomocnictwo nadane przez właściciela lokalu
  • pośrednik nie jest stroną w umowie a okazana umowa pośrednictwa między właścicielem a biurem nie jest dokumentem pozwalającym na zdobycie zaświadczenia o saldzie konta

USTAWA o nieruchomościach

z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

Art. 181. ust. 6:

Przy wykonywaniu działalności zawodowej w związku z zawartą umową pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, w zakresie objętym tą umową, pośrednik odpowiedzialny zawodowo za jej wykonanie ma prawo wglądu oraz pobierania odpowiednich odpisów, wypisów i zaświadczeń zawartych w:

  1. księgach wieczystych;
  2. katastrze nieruchomości;
  3. ewidencji sieci uzbrojenia terenu;
  4. tabelach taksacyjnych i na mapach taksacyjnych tworzonych na podstawie art. 169;
  5. planach miejscowych, studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz decyzjach o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;
  6. rejestrach osób, którym przysługują prawa określone w art. 180 ust. 1 pkt 2 [czyli nabycia lub zbycia własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego lub prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej] oraz prawa odrębnej własności lokalu;
  7. ewidencji ludności;
  8. świadectwie charakterystyki energetycznej budynku, lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową.

Praktyka

Ustawa ustawą, życie życiem. Jeżeli zarządca uprze się, że nie wyda danych, to ich nie wyda i tyle. Zarządca (spółdzielnia) może podeprzeć się kilkoma przepisami, z których wynika, że nikt poza właścicielem spółdzielczego własnościowego prawa do nieruchomości będącego członkiem spółdzielni nie może otrzymać tak ważnych informacji.

Sprawdzenie pełnych danych o nieruchomości ciąży głównie na pośredniku w obrocie nieruchomościami.

Jeżeli podoba się Tobie ten artykuł, kliknij LUBIĘ TO! na Face Book’u - po prawej stronie,
a będziesz zawsze na bieżąco z najnowszymi informacjami.Face Book - dołącz
 

Tagi: , , , , , , , , , , ,