RSS

Archiwum kategorii: Opłaty związane z nieruchomościami

Podatek od nieruchomości

Podatek od nieruchomości

Regulacje prawne

Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

Ustawa normuje podatek od nieruchomości oraz inne opłaty, które określa wójt, burmistrz lub prezydent miasta.

Przedmiot opodatkowania

Opodatkowaniu podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:

  • grunty;
  • budynki lub ich części;
  • budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Natomiast nie podlegają, o ile nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej:

  • użytki rolne
  • grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy
  • inne specyficzne nieruchomości wymienione w art. 2. ust. 3

Budynek, wg ustawy, to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
Jest to dość ważna informacja dla inwestorów lub osób budujących np. domek jednorodzinny. Podatek od nieruchomości zapłaci się w tedy, gdy dom będzie miał dach.

Podatnicy podatku od nieruchomości

  • osoby fizyczne,
  • osoby prawne,
  • jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące
    • właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych
    • posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych
    • użytkownikami wieczystymi gruntów
    • posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie: a) wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości, b) jest bez tytułu prawnego

Współwłasność a opodatkowanie

Jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach.
Jeżeli wyodrębniono własność lokali, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości od gruntu oraz części budynku stanowiących współwłasność ciąży na właścicielach lokali w zakresie odpowiadającym częściom ułamkowym wynikającym ze stosunku powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej całego budynku.

Podstawa opodatkowania

  • dla gruntów – powierzchnia;
  • dla budynków lub ich części – powierzchnia użytkowa (do 1,40 m 0%, do 2,20 m 50%)
  • dla budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji nieruchomości w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych – ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego.

Stawki podatkowe

Wysokość stawek podatku od nieruchomości określa rada gminy, w drodze uchwały. Stawki nie mogą jednak przekroczyć górnych granic stawek kwotowych w podatkach i opłatach lokalnych ustanawianych corocznie przez Ministra Finansów.

Kiedy powstaje obowiązek płacenia podatku od nieruchomości

Obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona, albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli, albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem.

Jeżeli w trakcie roku podatkowego nastąpiła zmiana sposobu wykorzystywania nieruchomości lub jej części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie.

Podatek jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminach:

  • do dnia 15 marca,
  • 15 maja,
  • 15 września,
  • 15 listopada roku podatkowego.

Osoby fizyczne są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub od dnia zaistnienia zdarzenia.

Jeżeli podoba się Tobie ten artykuł, kliknij LUBIĘ TO! na Face Book’u – po prawej stronie,
a będziesz zawsze na bieżąco z najnowszymi informacjami.
Face Book - dołącz do inwestorów w nieruchomości

Ważne informacje na temat nieruchomości

 

Tagi: , , , , , , , , , , , , ,

Miejski konserwator zabytków – podatki

Miejski konserwator zabytków – podatki

Podatki lokalne

Kwestie podatków i opłat reguluje szczegółowo ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.

Wedle art. 7. pkt. 6. zwalnia się od podatku od nieruchomości:

grunty i budynki wpisane indywidualnie do rejestru zabytków, pod warunkiem ich utrzymania i konserwacji, zgodnie z przepisami o ochronie zabytków, z wyjątkiem części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej

Wysokość podatku od nieruchomości

Kontrowersje stanowi słowo „indywidualnie„. Wojewódzki lub miejski konserwator zabytków musi wpisać do rejestru zarówno budynek, jak i grunt, aby obowiązywało zwolnienie podatkowe. Samo ustanowienie i wpisanie budynku jako zabytku nie zwalnia od ponoszenia opłat od gruntu związanych z podatkiem od nieruchomości. Innymi słowy nie można zastosować zwolnienia podatkowego odnośnie gruntu, na którym posadowiony jest zabytek, jeżeli konserwator zabytków nie wpisał do rejestru oprócz samego budynku, jeszcze i gruntu.

Grunt pod zabytkiem

Konserwatorzy zabytków bardzo niechętnie uznają grunty za zabytkowe. Chodzi tu o grunt leżący pod zabytkowym budynkiem. Natomiast, jak wyjaśniono mi w biurze wojewódzkiego konserwatora zabytków, mogą uznać grunt np. starego cmentarza za zabytek lub cały teren np. wokół starego kościoła włączając w to cmentarz.

Jeżeli podoba się Tobie ten artykuł, kliknij LUBIĘ TO! na Face Book’u – po prawej stronie,
a będziesz zawsze na bieżąco z najnowszymi informacjami.
Face Book - dołącz do inwestorów w nieruchomości

Ważne informacje na temat nieruchomości

 

Tagi: , , , , , , , , , , , ,

Podatek od spadków i darowizn

Podatek od spadków i darowizn

Zwolnienia podatkowe

Od początku 2007 roku spadki i darowizny przekazywane w ramach najbliższej* rodziny są zwolnione w całości od podatku.

*Najbliższa rodzina: małżonek, wstępni (rodzice, dziadkowie), zstępni (dzieci, wnuki), rodzeństwo, pasierb, ojczym, macocha.

Warunki aby nie zapłacić podatku:

  1. Należy zgłosić nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku
  2. W przypadku, gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę 9.637 PLN, należy środki przekazywać wyłącznie na rachunek bankowy nabywcy albo jego rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym.

Opodatkowane pozostają spadki i darowizny od synowej, zięcia, teścia i teściowej, którzy nie należą do najbliższej rodziny, a także od dalszej rodziny i osób niespokrewnionych. Podatek płaci się tu według specjalnej skali, a jego wysokość zależy od stopnia pokrewieństwa łączącego spadkobiercę ze spadkodawcą i obdarowanego z darczyńcą.

Aby uniknąć zapłacenia podatku przez zięcia od darowizny teściowej, teściowa daruje wpierw prawa majątkowe lub własności rzeczy swojej córce (zstępny – dziecko), a córka później daruje je mężowi (małżonek).

Grupy spadkowe

Stopień pokrewieństwa lub jego brak decyduje o tym, w której z 3 grup podatkowych jest obdarowany lub spadkobierca.

Grupa Osoby zaliczane do grupy
I Małżonek, zstępni (dzieci, wnuki), wstępni (rodzice, dziadkowie), pasierb, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięć, synowa, teść i teściowa.
II Zstępni rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępni i małżonkowie pasierbów, małżonkowie rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonkowie rodzeństwa małżonków, małżonkowie innych zstępnych
III Pozostałe osoby, zupełnie niespokrewnione

Najniższy podatek płacą osoby zaliczone do pierwszej grupy, najwyższy osoby z trzeciej grupy podatkowej.

Kwoty wolne od podatku

Podatek płaci się od nadwyżki darowizny bądź spadku ponad kwotę wolną od podatku. Do każdej grupy podatkowej przypisana jest inna kwota.

W ramach I grupy, np. od brata lub matki, można w ciągu pięciu lat, licząc od pierwszej darowizny, przyjąć bez podatku 9.637 PLN. Jeśli darowizny są wyższe od nadwyżki ponad tą kwotę – płaci się podatek według skali podatkowej, oczywiście jeżeli dla najbliższej rodziny nie zostaną spełnione warunki, o których była mowa wcześniej.

W II grupie podatkowej kwota wolna od podatku to 7.276 PLN. Jeśli więc darowizny przyjęte w okresie pięciu lat, np. od cioci, są niższe od tej kwoty – nie ma podatku. Jeśli jednak przekroczą kwotę wolną, to od nadwyżki płaci się skarbówce podatek.

Podobnie jest w III grupie podatkowej, z tym, że tu kwota wolna od podatku wynosi jedynie 4.902 PLN.

Należy pamiętać, że bez podatku można przyjąć od wielu darczyńców kwotę nie większą niż 19.274 PLN w okresie 5 lat od daty pierwszej darowizny, jeżeli pieniądze te lub rzeczy obdarowany przeznaczy w okresie 12 miesięcy od dnia ich otrzymania na wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni, budowę domu jednorodzinnego, nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość albo spłatę zabezpieczonego hipoteką kredytu mieszkaniowego wraz z odsetkami.

Kwoty wolne od podatku

Grupa podatkowa Kwota wolna od podatku w PLN
I 9.637
II 7.276
III 4.902

Skala podatkowa – rozliczenie podatku

Skala podatkowa - darowizna i spadek

Ulga mieszkaniowa

Od 1 stycznia 2007 r. ulga (obejmuje 110 m² powierzchni użytkowej budynku lub lokalu) przysługuje osobom, które przez co najmniej pięć lat będą nie tylko mieszkać, ale będą też zameldowane w odziedziczonym lub podarowanym domu bądź mieszkaniu. Nieruchomość taką można sprzedać przed tym terminem, pod warunkiem że uzyskane za nią pieniądze zostaną przeznaczone w ciągu 2 lat na zakup innego domu albo mieszkania.

Osoba, która chce skorzystać z ulgi mieszkaniowej, nie może być właścicielem, lub nawet najemcą innego lokalu mieszkalnego. Dotyczy to wszystkich spadkobierców niezależnie od przynależności do grupy podatkowej.

Jeśli jednak dom bądź mieszkanie jest większe niż 110 m² – nadwyżka ponad ten limit jest opodatkowana. Jeśli więc dom ma np. 189 m², to opodatkowana będzie wartość 79 m², które przekraczają limit.

Wartość nieruchomości (lub innych elementów spadku czy darowizny jak: dzieła sztuki, auto, biżuteria, itp.), podlegającej podatkowi trzeba określić samemu. Jeżeli US stwierdzi, że doszło do zaniżenia wartości, powoła biegłego. Gdy ten to potwierdzi, urząd nie tylko podniesie wartość podlegającą opodatkowaniu, ale jeszcze obciąży kosztami wyceny.

Oczywiście dary i spadki od najbliższej rodziny są zwolnione w całości od podatku – po spełnieniu warunków zgłoszenia w odpowiednim czasie w US. Można dostać zamek, hotel, willę lub cały ośrodek wypoczynkowy i nic nie zapłacić podatku.

Sprzedaż mieszkania nabytego w drodze spadku lub darowizny

Ktoś kto po 01.01.2007 roku dostał albo dostanie w spadku bądź darowiźnie dom lub mieszkanie, a następnie je sprzeda, będzie musiał zapłacić 19% podatku od dochodu od takiej transakcji.

Jest kilka legalnych sposobów na to, by podatku nie zapłacić:

  • Zgodnie z nowymi przepisami ustawy o PIT podatku nie zapłaci osoba, która sprzeda podarowany bądź odziedziczony dom lub mieszkanie nie wcześniej niż po pięciu latach „licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie” tej nieruchomości.
  • Podatku nie będzie też wtedy, gdy odziedziczony bądź podarowany dom czy mieszkanie zostaną sprzedane przed upływem pięciu lat. A to za sprawą nowego zwolnienia podatkowego zapisanego w ustawie o PIT. W art. 21 ust. 1 pkt 126 zapisano, że wolne od podatku będą „przychody uzyskane z odpłatnego zbycia” domu i mieszkania „jeżeli podatnik był w nim zameldowany na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia
  • Jeśli np. dziadkowie chcą dać wnuczce mieszkanie, a ta zamierza je szybko sprzedać, lepiej, żeby mieszkanie sprzedali dziadkowie i podarowali wnuczce pieniądze z tej transakcji. Jeśli dziadkowie są właścicielami mieszkania dłużej niż pięć lat, nie zapłacą podatku od dochodu z jego sprzedaży. W ramach zwolnienia od podatku od spadków i darowizn przekazywanych członkom najbliższej rodziny wnuczka nie zapłaci zaś podatku od pieniędzy podarowanych jej przez dziadków. I to niezależnie od tego, jak dużą kwotę otrzyma.

Niezgłoszenie darowizny

Gdy podatnik stwierdzi, że „zapomniał o darowiźnie” zostanie ona opodatkowana nową 20% stawką  sankcyjną – niezależnie od grupy podatkowej.

Umowa darowizny

Umowa powinna zawierać co najmniej: wyraźne określenie zawierających ją stron (imiona, nazwiska, adresy, serię i numery dowodów tożsamości), zdefiniowany przedmiot darowizny oraz jej warunki. Wskazane jest też dodanie informacji o stopniu pokrewieństwa między darczyńcą i obdarowanym. Powinna się w niej znaleźć także data zawarcia umowy. Umowy nie trzeba rejestrować u notariusza, ale taka rejestracja zwiększa jej wiarygodność.

Jeżeli darczyńca zażąda zwrotu darowizny podatek zapłacony od takiej darowizny przepadnie.

Rodzinne pożyczki

Bez podatku można przyjąć od najbliższej rodziny nawet bardzo wysoką pożyczkę. Jeśli jednak jest ona wyższa niż 9.637 PLN, to trzeba o tym poinformować US. Ponadto, aby skorzystać ze zwolnienia od podatku – pieniądze muszą trafić na rachunek bankowy pożyczkobiorcy albo być przekazane za pośrednictwem poczty.

Umowa pożyczki

Umowa pożyczki wygląda bardzo podobnie do umowy darowizny z tym, że jest tam zobowiązanie pożyczkobiorcy do zwrotu pożyczki w określonym terminie. Może być także zobowiązanie pożyczkobiorcy do zapłaty odsetek za opóźnienie.

Tak jak w podatku od spadków i darowizn tak i w przypadku pożyczek istnieje 20% stawka sankcyjna za nieujawnienie pożyczki.

Proszę dokładnie zapoznać się z poniższą ustawą

Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowiznFace Book - dołącz

 

Tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Opłata sądowa – księga wieczysta

Opłata sądowa – księga wieczysta

Opłaty sądowe w sprawach dotyczących ksiąg wieczystych

Rodzaj wniosku

PLN

Wniosek o założenie księgi wieczystej

60 zł

Wniosek o połączenie nieruchomości w jednej księdze wieczystej, która jest już prowadzona, niezależnie od liczby łączonych nieruchomości

60 zł

Wniosek o odłączenie nieruchomości lub jej części

60 zł

Wniosek o sprostowanie działu I-O księgi wieczystej

60 zł

Wniosek o wpis ostrzeżenia o niezgodności stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym

60 zł

Wniosek o dokonanie innych wpisów poza wyżej wymienionymi

60 zł

Wniosek o wykreślenie wpisu z księgi wieczystej

100 zł

Wniosek o wpis w księdze wieczystej własności, użytkowania wieczystego lub ograniczonego prawa rzeczowego, jeżeli wniosek dotyczy wpisu udziału w prawie

proporcjonalnie do wysokości udziału, nie mniej jednak niż 100 zł

Wniosek o wpis w księdze wieczystej własności, użytkowania wieczystego lub spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu na podstawie dziedziczenia, zapisu lub działu spadku albo zniesienia współwłasności

150 zł

Wniosek o wpis własności, użytkowania wieczystego, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu nabytego w wyniku podziału majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami

150 zł

Wniosek o wpis własności nieruchomości rolnej o powierzchni do 5 ha

150 zł

Wniosek o wpis praw osobistych i roszczeń

150 zł

Wniosek o wpis zmiany treści ograniczonych praw rzeczowych

150 zł

Wniosek o wpis w księdze wieczystej własności, użytkowania wieczystego lub ograniczonego prawa rzeczowego (odrębnie od wniosku o wpis każdego prawa, choćby wpis dwu lub więcej praw miał być dokonany na tej samej podstawie prawnej)

200 zł

Przy transakcji sprzedaży notariusz pobiera (przeważnie od kupującego) opłatę na zmianę danych w księdze wieczystej nieruchomości. Każdy właściciel jest zobowiązany do ujawnienia bądź sprostowania stanu faktycznego ze stanem zamieszczonym w KW.

Przykład

Jeżeli wspólnota mieszkaniowa wykupi na własność (przekształci) prawo wieczystego użytkowania gruntu pod budynkiem, każdy z właścicieli musi powiadomić o tym fakcie dany Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych. Robi się to wypisując wniosek, którego druk można pobrać w sądzie. Oczywiście wniosek należy opłacić i złożyć w wydziale KW. Niedopełnienie tego obowiązku może skutkować nałożeniem przez sąd kary od 500 do 10.000 PLN za niezgodność stanu faktycznego i ujawnionego w KW.Face Book - dołącz

 
10 Komentarzy

Opublikował/a w dniu 10 czerwca 2012 w Nieruchomości, Opłaty związane z nieruchomościami

 

Tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Podatki i opłaty dotyczące nieruchomości

Podatki i opłaty dotyczące nieruchomości

Podatek od nieruchomości

Jest to podatek lokalny, który liczony jest od powierzchni użytkowej nieruchomości. Stawki różnią się w zależności od sposobu użytkowania nieruchomości. Taryfę określają władze gminy, ponieważ podatek ten jest ich dochodem. Gminy mogą narzucać wysokości stawek wg własnego uznania, ale opłaty nie mogą być wyższe, niż  ustalone przez Ministra Finansów.

W tym roku maksymalne stawki podatku liczone od metra kwadratowego nieruchomości (z wyjątkiem budowli, gdzie jest to udział procentowy od wartości ewidencyjnej) wynoszą:

  • od budynków i ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej – 21,94 zł,
  • od budynków mieszkalnych lub ich części – 0,70 zł,
  • od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków – 0,84 zł,
  • od pozostałych gruntów, np. pod mieszkalnictwo – 0,43 zł,
  • od budowli – 2 proc. ich wartości,
  • od budynków lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych – 4,45 zł.

Opłata za użytkowanie wieczyste

Użytkowanie wieczyste ustanawiane jest wyłącznie na gruntach należących do gmin lub Skarbu Państwa. Okres użytkowania wieczystego trwa od 40 do maksymalnie 99 lat.

Użytkownik wieczysty wnosi I opłatę, a następnie opłaty roczne. Pierwsza opłata mieści się w przedziale od 15% do 25%. Opłata roczna od gruntów pod zabudowę mieszkaniową wynosi 1%, a pod zabudowę komercyjną – 3%.

Wyceny gruntów oddanych w użytkowanie wieczyste są aktualizowane nie częściej niż raz na 3 lata w związku ze zmianą ich wartości. Wtedy też zmieniają się opłaty za użytkowanie wieczyste. Jeżeli wartość gruntów spadnie – użytkownik wieczysty może na swój koszt zrobić operat i ubiegać się o zniżkę w opłatach.

Od spadków i darowizn

Podatki od spadków i darowizn są identyczne. Ich wysokość zależy od stopnia pokrewieństwa ze spadkodawcą czy darczyńcą. Nieruchomości mieszkalne są pod względem podatkowym uprzywilejowane.

Otrzymane lub odziedziczone w darze mieszkanie lub dom do 110 m² jest wolny od podatku, pod warunkiem, że jest się blisko spokrewnionym z darczyńcą. Darczyńca powinien należeć do tzw. I grupy podatkowej (wstępni i zstępni tj.: dzieci, rodzice, dziadkowie i wnuki).

Warunkiem zwolnienia jest brak własnego mieszkania, więc w odziedziczonym lokalu trzeba zamieszkać i zameldować się. Nie można też sprzedać mieszkania w ciągu kolejnych 5 lat, ponieważ ulgę trzeba będzie zwrócić, chyba że zbycie uzasadnione jest koniecznością zmiany warunków lub miejsca zamieszkania, a przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży przeznaczone zostanie na nabycie innego lokalu mieszkalnego w okresie dwoch lat od dnia zbycia i łączny okres zamieszkiwania w zbytym i nabytym lokalu wynosi 5 lat, potwierdzonym zameldowaniem na pobyt stały.

Dla osób z I grupy podatkowej (małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochy), możliwe jest całkowite zwolnienie z podatku od spadku i darowizny pod warunkiem zgłoszenia faktu jej otrzymania w ciągu pół roku od dnia powstania obowiązku podatkowego – w przypadku środków pieniężnych należy je przekazać przelewem na konto. Obowiązek zgłoszenia nie dotyczy sytuacji, gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

Podatek dochodowy od sprzedaży

  • dla nieruchomości nabytych przed 1 stycznia 2007

Podatku nie zapłacimy gdyż od momentu zakupu minęło 5 lat.

  • dla nieruchomości nabytych po 1 stycznia 2007 do 31.12.2008

podatek 19% od dochodu uzyskanego ze sprzedaży (różnica między ceną sprzedaży a ceną zakupu). Podatku nie zapłacimy jeżeli w nabytym mieszkaniu byliśmy zameldowani w okresie nie krótszym niż 12 miesięcy przed dniem zbycia lokalu.

  • dla nieruchomości nabytych po 1 stycznia 2009 podatek naliczany od dochodu uzyskanego od sprzedaży, zwolnienie przysługuje z tytułu przeznaczenia dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkalne, zakup może mieć miejsce na terenie kraju jak i krajów Unii Europejskiej.

Opłaty notarialne

Transakcje, których przedmiotem obrotu jest nieruchomość, muszą być zawierane aktem notarialnym, inaczej nie są ważne. To akt notarialny jest podstawą do wpisania właściciela do księgi wieczystej nieruchomości. Księga wieczysta jest swoistą legitymacją nieruchomości, w której wpisuje się kolejnych właścicieli, a także ustanowione hipoteki, czyli ograniczone prawo rzeczowe do nieruchomości na rzecz wierzyciela. Tu również wpisuje się służebności, dożywocia, roszczenia. Założenie księgi wieczystej kosztuje.

Wynagrodzenie notariusza płatne jest bezpośrednio po podpisaniu umowy kupna-sprzedaży nieruchomości.

Ile trzeba zapłacić? Przy sprzedaży nieruchomości wynagrodzenie notariusza liczy się następująco:

  • gdy wartość transakcji wynosi do 3000 zł – 100 zł,
  • od 3 tys. zł do 10 tys. zł – 100 zł + 3%. od kwoty powyżej 3 tys. zł,
  • od 10 tys. zł do 30 tys. zł – 310 zł + 2% od kwoty powyżej 10 tys. zł,
  • od 30 tys. zł do 60 tys. zł – 710 zł + 1% od kwoty powyżej 30 tys. zł,
  • od 60 tys. zł do 1 mln zł – 1.010 zł + 0,4% od kwoty powyżej 60 tys. zł,
  • od 1 mln zł do 2 mln zł – 4.770 zł  + 0,2% od nadwyżki powyżej 1 mln zł;
  • powyżej 2 mln zł – 6.770 zł + 0,25% od nadwyżki powyżej 2 mln zł, nie więcej jednak niż 10 tys zł, a w przypadku czynności dokonywanych pomiędzy osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn nie więcej niż 7.500 zł. od 1 mln zł  – 5.710 zł + 0,25% od nadwyżki powyżej 1 mln zł nie więcej jednak niż sześciokrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w poprzednim roku, ogłaszanego do celów emerytalnych w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, stosowanego poczynając od drugiego kwartału każdego roku przez okres jednego roku.

Do tego dochodzi wynagrodzenie notariusza za wypisy z akt notarialnych (6 zł za stronę). Dodatkowo do taksy i opłat za wypisy notariusz dolicza 23% podatku VAT.

Podstawa: obwieszczenie ministra sprawiedliwości z dnia 23 stycznia 2013 r.

Od czynności cywilnoprawnych

Zasada jest taka: albo płaci się przy transakcji VAT albo 2% podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC). Odprowadza się go jedynie przy transakcjach na rynku wtórnym. PCC pobiera notariusz przy akcie sprzedaży.

Ponieważ dla gruntów pojęcie rynku wtórnego i pierwotnego nie istnieje, tu jest zasada, że VAT naliczany jest, jeżeli grunt kupujemy od podatnika VAT.

Wynagrodzenie pośrednika

Transakcja z pomocą licencjowanego posrednika – pomimo, iż kosztuje – jest bezpieczniejsza i przebiega o wiele sprawniej.

W wielu krajach Europy Zachodniej prowizję, która wynosi od 5 do nawet 10% wartości transakcji, płaci jedynie strona sprzedająca. W Polsce najczęściej prowizja sięga 3%, ale płatna jest zwykle przez obie strony umowy. Do prowizji pośrednik dolicza 23% VAT.

Opłaty adiacenckie

Są to opłaty, które właściciel nieruchomości musi zapłacić gminie, jeżeli poniosła ona wydatki na infrastrukturę – np. wykonała wodociąg czy doprowadziła drogę – i w związku z tym wzrosła wartość gruntu.

Opłata adiacencka może sięgać nawet 50% przyrostu wartości gruntu (max. wartość przy podziale 30%). Ustala ją wójt, burmistrz lub prezydent miasta każdorazowo po wybudowaniu lub modernizacji drogi czy umożliwieniu podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej. Opłatę można ustalić w okresie do 3 lat od dnia wykonania urządzeń infrastruktury.

Od dochodu z najmu

Podatek od dochodu z najmu w zasadzie płaci się albo na zasadach ogólnych albo ryczałtowo. Na zasadach ogólnych, czyli od przychodu pomniejszonego o poniesione koszty – lub w wersji uproszczonej – 8,5 proc. od uzyskanego przychodu z najmu.

Sam rozlicz się najlepszą dla siebie metodą – obejrzyj film

Podatek rolny

Podatkiem rolnym obłożone są grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Stawki podatku:

  • dla gruntów gospodarstwa rolnego – równowartość pieniężna 2,5 q żyta – od 1 ha przeliczeniowego,
  • dla pozostałych gruntów rolnych podlegających podatkowi rolnemu – równowartość pieniężna 5 q żyta – od 1 ha.

Podatek leśny

Obejmuje on grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy, z wyjątkiem lasów zajętych na wykonywanie innej działalności gospodarczej niż działalność leśna.

Stawki podatku leśnego wynoszą:

  • od 1 ha – równowartość pieniężna 0,220 metra sześciennego drewna, obliczona według średniej ceny sprzedaży drewna uzyskanej przez nadleśnictwa za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy,
  • dla lasów ochronnych oraz lasów wchodzących w skład rezerwatów przyrody i parków narodowych – 50% stawki określonej jak wyżej.

Rada gminy może, w drodze uchwały, obniżyć kwotę stanowiącą średnią cenę sprzedaży drewna, przyjmowaną jako podstawa obliczenia podatku leśnego na obszarze gminy.

Renta planistyczna

Renta planistyczna jest opłatą od przyrostu wartości gruntu, która wynikła na skutek uchwalenia lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (mpzp). Jeżeli w rezultacie zmiany planu wartość działki wzrośnie, gmina ma prawo żądać renty planistycznej w przypadku sprzedaży nieruchomości, w ciągu pięciu lat od uchwalenia lub dokonania zmiany w planie. Maksymalna stawka wynosi 30% wzrostu wartości nieruchomości.Face Book - dołącz

 
 

Tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Zbywanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste

Zbywanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste

Zbycie nieruchomości w użytk. wieczyste

Procedury są podobne, jak przy sprzedaży na własność. Różnicę stanowi sposób rozliczenia. Osoba nabywająca grunty na własność musi zapłacić ich cenę. Osoba nabywająca grunty w użytkowanie wieczyste zamiast ceny płaci opłaty z tytułu użytkowania wieczystego.

Opłaty użytkowania gruntu

Opłaty te nalicza się według stawek procentowych od ceny gruntu. Przy zbywaniu gruntu bardzo ważne jest ustalenie jego wartości. Jeżeli sprzedaż odbywa się w formie przetargu, to cenę nalicza się do ceny uzyskanej. Jeżeli grunty sprzedawane są bez przetargu, to cena nie może być niższa niż wartość, od której nalicza się opłaty.

Opłatami są: jednorazowa opłata pierwsza (do dnia aktu notarialnego) oraz opłaty roczne.

Opłata pierwsza wynosi od 15-25% ceny gruntu. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, z wyjątkiem pierwszego roku, za który została uiszczona opłata pierwsza.

Opłaty roczne opłaca się do dnia 31 marca. Organ może jednak wyrazić zgodę na inny termin, byleby był w danym roku kalendarzowym.

Stawki za użytkowanie wieczyste

Stawki procentowe są zróżnicowane:

  • 3% – cała reszta
  • 2% – turystyka
  • 1% – mieszkaniowe, infrastruktury technicznej, publiczne, sportowe, rolne
  • 0,3% – niezarobkowe cele (charytatywno-opiekuńcze, oświatowo-wychowawcze, naukowo-dydaktyczne, ochrony zdrowia, kultury, obronności i bezpieczeństwa państwa, sakralne)

Czyli wysokość stawki rocznej zależy od celu, na który grunt został nabyty w użytkowanie wieczyste.

Na cele mieszane przyjmuje się stawkę procentową właściwą dla tego celu, który w umowie został określony jako cel podstawowy.

Jeżeli w trakcie trwania użytkowania wieczystego nastąpi trwała zmiana przeznaczenia gruntu, będzie potrzebne skorygowanie stawki.

Stawka 3% może zostać podwyższona przez wojewodę dla nowooferowanych gruntów na etapie oferty.

Organ może dokonać aktualizacji ceny bazowej gruntów w użytkowaniu wieczystym. Warunkiem jest zmiana wartości gruntu na rynku. Opłata będzie naliczana wg nowej wartości. Również użytkownik wieczysty ma prawo zażądać na organie zmiany ceny bazowej. W takiej sytuacji użytkownik sam musi przedstawić operat szacunkowy wartości. Aktualizację należy wykonywać nie częściej niż co 3 lata.

Zmiana opłaty

Jeżeli nowa zaktualizowana opłata roczna jest wyższa niż opłata dotychczasowa minimum dwukrotnie, to w I roku użytkownik płaci podwójną opłatę a kolejne lata zwiększoną tak, aby w III roku była pełna opłata.

Organ, który chce dokonać aktualizacji opłat musi wysłać (za zwrotnym potwierdzeniem odbioru) do użytkownika wypowiedzenie dotychczasowej opłaty wraz z ofertą nowej. Użytkownik wieczysty ma 30 dni, licząc od dnia otrzymania wypowiedzenia, na reakcję. Jeżeli nie zareaguje, oznacza to, że nową opłatę przyjął. Jeżeli użytkownik wieczysty nie godzi się na nową opłatę, musi złożyć wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o uznanie, że wypowiedzenie i nowa oferta są wg niego nieuzasadnione. SKO podejmuje próbę doprowadzenia do ugody. Jeżeli strony nie dogadają się, co do nowej oferty, Kolegium wydaje swoje orzeczenie. Strona może złożyć pozew do Sądu Powszechnego, który ostatecznie rozstrzyga sprawę.

Inwestowanie w nieruchomości

Jeżeli chcesz zakupić mieszkania na wynajem, sprawdź ile będziesz płacił rok w rok za użytkowanie wieczyste, jako właściciel nieruchomości. Deweloperzy kupują grunty nieraz po bardzo zawyżonych cenach – chodzi o nabycie praw do dobrze położonej nieruchomości. Dlaczego godzą się na zapłatę takich cen? No właśnie, deweloperzy płacą jedynie max 25% ceny – opłata roczna. Resztę płacą użytkownicy wieczyści, którym deweloper sprzedaje mieszkania.

Jeżeli podoba się Tobie ten artykuł, kliknij LUBIĘ TO! na Face Book’u – po prawej stronie,
a będziesz zawsze na bieżąco z najnowszymi informacjami.Face Book - dołącz
 

Tagi: , , , , , , , , , , , , , , ,

Użytkowanie wieczyste

Użytkowanie wieczyste

Prawa użytkownika wieczystego

Użytkownik wieczysty może korzystać z gruntu oddanego mu przez właściciela i pobierać z tego pożytki. W tym zakresie korzysta on z gruntu jak właściciel.

Użytkownik wieczysty może rozporządzać swoim prawem, ale nie może rozporządzać gruntem, ponieważ nie jest właścicielem. Natomiast może przenieść na nabywcę prawo korzystania z gruntu i pobierania pożytków.

Użytkownik wieczysty powinien korzystać ze swego prawa na warunkach określonych przepisami prawa, zgodnie z zasadami współżycia społecznego i zawartą umową.

Przedmiot użytkowania wieczystego

Przedmiotem są grunty należące do Skarbu Państwa lub jednostki jak gminy, powiaty, województwa. Użytkownikiem wieczystym może być jednostka organizacyjna mająca zdolność prawną; fizyczna i prawna.

Budynki

Jeżeli na gruncie stoją budynki, użytkownik wieczysty obowiązany jest je wykupić. Po wykupieniu staje się ich właścicielem jako odrębnych od gruntu nieruchomości.

Prawo własności budynku jest prawem związanym z prawem użytkowania wieczystego. Po wygaśnięciu prawa wieczystego użytkowania gruntu, wygasa prawo do własności budynku. Użytkownikowi wieczystemu przysługuje jednak odszkodowanie, które jest liczone wg cen rynkowych.

Jeżeli użytkownik wieczysty wzniesie na gruncie budynki, staje się ich właścicielem, ale traci do nich prawo po wygaśnięciu użytkowania wieczystego gruntu za odszkodowaniem.

Umowa wieczystego użytkowania

Podstawą użytkowania wieczystego jest umowa, zawarta w formie aktu notarialnego, pomiędzy właścicielem a użytkownikiem wieczystym. Rodzi ona skutek wpisu do księgi wieczystej.

Umowa powinna określać sposób korzystania z gruntu i warunki jego zabudowy, czas trwania użytkowania. Umowę zawiera się na 99 lat lub krócej, ale nie krócej niż lat 40. Umowa może zostać przedłużona na kolejne lata (min. 40), albo rozwiązana przed upływem terminu, na który została zawarta (decyzja sądu na wniosek właściciela gruntu).

Odpłatność

Użytkownik wieczysty wnosi 2 opłaty:

  1. tzw. opłatę pierwszą
  2. opłaty roczne

Pierwsza opłata wynosi od 15% do 25% wartości gruntu. Opłaty roczne wynoszą od 0,3% do 3% i są uzależnione od przeznaczenia, na jaki grunt będzie wykorzystywany.

Opłata pierwsza płacona jest w chwili ustanowienia wieczystego użytkowania przez właściciela. Jeżeli użytkownik wieczysty przenosi prawo użytkowania na inną osobę, opłata pierwsza nie jest już pobierana.

Opłata roczna może ulegać zmianie, jeżeli ulega zmianie wartość gruntu. Właściciel gruntu może ustalić nową opłatę po wypowiedzeniu dotychczasowej. Jeżeli użytkownik wieczysty sprzeciwia się nowej opłacie, sprawę rozstrzyga Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO), którego decyzja może być zaskarżona do sądu.

Zbywalność użytkowania wieczystego

Jest to prawo zbywalne i może być przenoszone na inne podmioty. Podstawą może być umowa sprzedaży, czy darowizny. Użytkowanie wieczyste jest prawem dziedzicznym. Na zbycie tego prawa nie jest wymagana zgoda właściciela gruntu.

Zapisz się na listę (śledź blog) po prawej stronie,a będziesz zawsze na bieżąco z najnowszymi artykułami
 

Tagi: , , , , , , , , , , , , ,